Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Carrikers kwartelduif
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Duiven, toerako's en verwanten Columbaves › Duiven en zandhoenders Columbimorphae
Carrikers kwartelduif | Zentrygon carrikeri
Tuxtla Quail-Dove | Paloma perdiz tuxtleña
Carrikers kwartelduif is een grote, schuwe grondduif die alleen voorkomt in de bergen van Los Tuxtlas in het zuiden van Veracruz. Het verspreidingsgebied is een van de kleinste van alle vogels van het gidsgebied. De soort gold lang als ondersoort van lawrence' kwartelduif uit Costa Rica en Panama, maar wordt nu als aparte soort beschouwd.
Geluid
Een lage, holle roep van twee of drie delen, waarvan het eerste deel zacht is en het laatste het langst, ongeveer toek-woeoe. De roep wordt met tussenpozen van enkele seconden herhaald vanaf de grond of een lage tak en is lastig te lokaliseren.
Opname: Nick Athanas — CC BY-NC-SA 3.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
29–32 cm; een grote, gedrongen kwartelduif met een korte staart en vrij lange, roodachtige poten. Voorhoofd en gezicht zijn witachtig, met een smalle zwarte baardstreep die het gezicht van de witte keel scheidt. Kruin en achterhals zijn grijs, de achterhals met een groenige glans. De mantel is purperachtig kastanjebruin, rug, vleugels en staart zijn olijfbruin. De borst is grijs, de buik witachtig, de onderstaartdekveren zijn lichtbruin. Mannetje en vrouwtje zijn vrijwel gelijk; jonge vogels zijn doffer en bruiner.
Verwarringssoorten
De rosse kwartelduif Geotrygon montana leeft in dezelfde bergen maar vooral lager; hij is kleiner en egaal roestbruin van boven, zonder grijze kruin en zwarte baardstreep, en het vrouwtje is olijfbruin. De grijskopduif Leptotila plumbeiceps heeft een blauwgrijze kop zonder gezichtstekening, een roze getinte borst en witte staarthoeken, en vliegt vaker op tot in de bomen. Lawrence' kwartelduif Zentrygon lawrencii lijkt sterk op deze soort, maar komt pas in Costa Rica voor.
Leefgebied
Vochtig bergregenwoud en nevelwoud op de hellingen van de vulkanen van Los Tuxtlas, vooral boven ongeveer 500 m, met een dichte ondergroei en een dikke strooisellaag. Zoekt lopend op de bosbodem naar gevallen zaden, vruchten en kleine ongewervelde dieren. Het nest is een los platform van takjes, laag in struiken of klimplanten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Alleen in Los Tuxtlas in het zuiden van Veracruz, op de Volcán San Martín Tuxtla en in de Sierra de Santa Marta. Daarbuiten komt de soort niet voor; het gidsgebied omvat dus het hele areaal.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De meeste waarnemingen komen van de bosweg bij Ruiz Cortines op de hellingen van de Volcán San Martín Tuxtla, binnen de Reserva de la Biosfera Los Tuxtlas. De vogel wordt veel vaker gehoord dan gezien; de beste kans is vroeg in de ochtend, stil staand op een bospad, wanneer een vogel soms over het pad loopt.
Staat van instandhouding
Bedreigd. Het leefgebied is klein en sterk versnipperd doordat veel bos in Los Tuxtlas is omgezet in weiland en akkers. Het resterende bergbos ligt grotendeels in de biosfeerreserve, maar ook daar staat het onder druk van ontbossing en jacht.
Wetenschappelijke naam
Zentrygon carrikeri | (Wetmore, 1941)
Wetmore beschreef de soort in 1941 als Oreopeleia lawrencii carrikeri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Zentrygon werd in 2013 ingevoerd door Banks, Weckstein, Remsen & Johnson. Zentrygon is een samentrekking van de geslachten Zenaida en Geotrygon, naar de nauwe verwantschap van deze kwartelduiven met Zenaida. carrikeri eert de Amerikaanse vogel- en insectenkundige en verzamelaar Melbourne Armstrong Carriker jr. (1879–1965), die veel in Latijns-Amerika werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Volcán San Martín, Sierra de los Tuxtlas, Veracruz, Mexico.