Alle soorten › Seriema-achtigen
Seriema-achtigen | Cariamiformes
Seriemas | Chuñas | Seriemas
Grote, slanke grondvogels met lange poten, een lange hals en staart en een korte, krachtige, licht haakvormige snavel, aan de voorkant waarvan een opstaande kuif van stijve veren staat. De orde telt nog twee levende soorten in een enkele familie, maar is de laatste vertegenwoordiger van een veel rijkere groep, waartoe ook de uitgestorven schrikvogels behoorden, grote, loopvogelachtige roofvogels die miljoenen jaren in Zuid-Amerika leefden. Naaste verwanten zijn volgens DNA-onderzoek de valken, papegaaien en zangvogels. Seriema's lopen veel liever dan ze vliegen en rennen bij gevaar snel weg. De tweede teen draagt een vergrote, sikkelvormige nagel die bij het lopen van de grond wordt gehouden. Ze eten insecten, hagedissen, slangen, knaagdieren en andere kleine dieren, en grotere prooien worden met de snavel gegrepen en tegen de grond of een steen kapotgeslagen. De luide, jankende roep, vaak als duet, draagt kilometers ver over het open land. Het nest is een takkenplatform laag in een boom of struik, met twee of drie eieren. In deze gids komen beide soorten voor: de kuifseriema in de savannen, graslanden en open bossen van het oosten van Bolivia en de zwartpootseriema in het Chacogebied.
Families in deze orde
- Seriema's | Cariamidae2 soortenDe familie telt twee soorten, die beide in deze gids voorkomen: de kuifseriema, die in het oosten van Bolivia leeft in open savanne, cerrado, droog struikgewas en grasland met verspreide bomen, en de zwartpootseriema van het Chacogebied. Seriema's zijn hoge, slanke bodemvogels van ongeveer negentig centimeter, met lange poten, een lange hals en een lange staart. De kuifseriema is grijsbruin en fijn gestreept, met rode poten, een rode snavel en een rechtopstaande pluk veren aan de snavelbasis. Ze lopen en rennen liever dan dat ze vliegen, al slapen ze 's nachts in bomen. Het voedsel bestaat uit grote insecten, hagedissen, slangen, kleine knaagdieren en soms plantaardig materiaal; grotere prooien worden met de snavel tegen de grond of een steen geslagen. De tweede teen draagt een vergrote, opklapbare nagel. Paren laten vooral 's ochtends een luid, keffend duet horen dat kilometers ver draagt. Het nest is een platform van takken laag in een boom of struik, met meestal twee eieren. Seriema's worden beschouwd als de laatste levende verwanten van de uitgestorven, roofzuchtige schrikvogels die ooit over Zuid-Amerika liepen.