Alle soorten › Nandoeachtigen
Nandoeachtigen | Rheiformes
Rheas | Reiformes | Rheas
De nandoes vormen een orde met één familie en horen bij de oervogels of paleognaten, de oude tak waartoe ook struisvogels, emoes, kasuarissen, kiwi's en de tinamoes behoren. De grote, vliegonbekwame leden van die tak worden samen loopvogels genoemd, maar genetisch onderzoek wijst erop dat ze geen afzonderlijke groep vormen: de vliegende tinamoes staan er middenin, en het vliegvermogen is waarschijnlijk meer dan eens onafhankelijk verloren gegaan. Kenmerkend voor de orde zijn het platte borstbeen zonder kam, het eenvoudige, losse verenkleed zonder samenhangende vlaggen en het gehemelte, dat anders gebouwd is dan bij de overige vogels. Nandoes leven alleen in Zuid-Amerika, in open landschappen van de hoogvlakte van de Andes tot de laaglandsavannes en de pampa's. Ook bij hen broedt het mannetje en zorgt het alleen voor de jongen, terwijl meerdere vrouwtjes in één nest leggen. In deze gids is de orde vertegenwoordigd door twee soorten van de familie van de nandoes (Rheidae): Darwins nandoe op de puna en de nandoe in de laaglanden van oostelijk Bolivia.
Families in deze orde
- Nandoes | Rheidae2 soortenDe familie telt twee soorten in één geslacht, en beide komen in deze gids voor, in sterk verschillende landschappen. Darwins nandoe leeft hier in de vorm van de punanandoe op de hoogvlakte van zuidelijk Peru en westelijk Bolivia, in open grasland en struikgewas van de puna, vaak boven de 3500 meter. De nandoe of grote nandoe hoort bij de laaglanden en komt in deze gids voor in de savannes en het droge Chacobos van oostelijk Bolivia. Nandoes zijn de grootste vogels van Zuid-Amerika: loopvogels zonder vliegvermogen, met een lange hals, lange, krachtige poten met drie tenen en een zacht, losjes verenkleed in grijs en bruin. De vleugels zijn vrij groot en worden bij het rennen gespreid om te sturen en abrupt van richting te veranderen. Ze eten vooral bladeren, zaden en vruchten, aangevuld met insecten en kleine gewervelden. Buiten het broedseizoen leven ze in groepen, vaak samen met grazend vee of wilde kameelachtigen. In de broedtijd verzamelt het mannetje meerdere vrouwtjes, die hun eieren samen in één kuil op de grond leggen; het mannetje broedt ze alleen uit en verdedigt de jongen fel. Jacht en het rapen van eieren hebben de aantallen op veel plaatsen sterk verminderd.