Alle soorten › Pinguïns

Pinguïns | Sphenisciformes

Penguins | Esfenisciformes | Penguins

Zeevogels die het vliegvermogen volledig hebben ingeruild voor zwemmen: de vleugels zijn tot stijve, platte peddels geworden die in de schouder nauwelijks buigen, en de botten zijn massief in plaats van luchthoudend, wat het duiken vergemakkelijkt. Het lichaam is spoelvormig, de poten staan ver naar achteren, zodat de vogel op het land rechtop loopt of over de buik glijdt. De bevedering bestaat uit korte, stijve, dakpansgewijs overlappende veren met een donsachtige basis, die samen met een onderhuidse vetlaag een waterdichte isolatielaag vormen; alle veren worden in één keer geruid, waarbij het dier enkele weken aan land blijft en niet eet. Ze jagen in scholen op vis, inktvis en kreeftachtigen, waarbij ze zich met de vleugels voortstuwen en met poten en staart sturen. Ze broeden in kolonies op de grond, in holen, rotsspleten of grotten, met één of twee eieren die door beide ouders in wisseldienst worden bebroed. In deze gids gaat het om drie soorten, waarvan er twee leven van het koele, visrijke water van de Humboldtstroom: de Humboldtpinguïn langs de kust van Peru en de Galápagospinguïn op de Galápagos, de noordelijkst broedende pinguïn ter wereld; de Magelhaenpinguïn bereikt de kust van Peru slechts zelden.

Families in deze orde

  • Pinguïns | Spheniscidae3 soortenHet kleed is scherp tweekleurig: zwart of leigrijs op rug en vleugelbovenzijde, wit op de onderdelen, een tegenschaduwing die de vogel van boven tegen het donkere water en van onderen tegen het licht wegwerkt. De soortkenmerken zitten vooral op kop en borst: bij Spheniscus een of twee zwarte borstbanden, een witte hoefijzervormige streep om de kop en kale roze huid aan de snavelbasis en rond het oog die warmte afvoert. Op de continentale kust en de kusteilanden langs de koude Humboldtstroom broedt de Humboldtpinguïn, in holen die in guano of zand zijn gegraven of onder rotsblokken, met twee eieren en een broedtijd van ongeveer veertig dagen; het paar lost elkaar af en foerageert overdag binnen enkele tientallen kilometers uit de kolonie. De Magelhaenpinguïn, die verder naar het zuiden broedt, bereikt de kust van Peru slechts zelden. Onder water zwemmen ze met vleugelslagen tot boven de tien kilometer per uur en duiken ze routinematig enkele tientallen meters diep.