Alle soorten › Futen › Futen › Andesfuut
Andesfuut | Podiceps andinus
Colombian Grebe | Zampullín colombiano | Mergulhão-colombiano
De andesfuut was een fuut van de hoogvlakte van Bogotá en het Tota-meer in de Oostelijke Cordillera van Colombia. Hij werd pas in 1959 beschreven en verdween in de decennia daarna. Hij wordt wel als ondersoort van de geoorde fuut beschouwd en is nu uitgestorven.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Het geluid is vrijwel niet beschreven; vermoedelijk fluitende roepen zoals bij de geoorde fuut.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
Ongeveer 33 cm, gebouwd als een geoorde fuut, met een steil voorhoofd en een dunne snavel. In het broedkleed zwartachtig op kop en rug, met goudgele oorpluimen achter het rode oog en een kastanjebruine onderhals en voorhals. Buiten de broedtijd grijs en wit. De seksen waren gelijk.
Verwarringssoorten
De geoorde fuut Podiceps nigricollis heeft in het broedkleed een zwarte hals en ruimere oorpluimen. De zilverfuut Podiceps occipitalis is lichter grijs, met een witte voorhals. De dikbekfuut Podilymbus podiceps is bruiner en heeft een dikke, korte snavel.
Leefgebied
Zoete meren en moerassen met rietkragen en ondergedoken waterplanten op circa 2500–3100 m. Duikte naar insecten en andere ongewervelden. Broedde vermoedelijk op drijvende nesten tussen de oevervegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen bekend uit Colombia: de moerassen en meren van de hoogvlakte van Bogotá en Ubaté en het Tota-meer in Boyacá. Nooit vastgesteld in Ecuador, Peru, Bolivia of op de Galápagos.
Hoe en wanneer kijken
Er zijn geen vogels meer te zien. Balgen bevinden zich in musea; het Tota-meer is nog wel een plek voor andere watervogels van de Andes.
Staat van instandhouding
Uitgestorven. Achteruitgang door drooglegging van moerassen, vervuiling, uitzetten van regenboogforel en het oogsten van riet; de laatste zekere waarneming dateert van 1977, en latere zoektochten bleven zonder resultaat.
Wetenschappelijke naam
Podiceps andinus | (Meyer de Schauensee, 1959)
Meyer de Schauensee beschreef de soort in 1959 als Colymbus caspicus andinus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Podiceps werd in 1787 ingevoerd door Latham. De geslachtsnaam komt van Latijn podex (genitief podicis), 'achterste', en pes, 'voet', naar de poten die ver achter aan het lichaam staan. De soortnaam komt van Latijn andinus, 'van de Andes', en verwijst naar het Andesgebied. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Laguna de Tota, Boyacá, Colombia.