Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Bandstaartduif

Bandstaartduif | Patagioenas fasciata

Band-tailed Pigeon | Paloma de collar | Pomba-de-cauda-barrada

De bandstaartduif is de grote, grijze duif van het bergbos van de Andes, herkenbaar aan de witte halve kraag boven een glanzende nekvlek en de gele snavel. Hij leeft in groepen die ver rondtrekken op zoek naar vruchtdragende bomen en vaak snel en hoog over de bergkammen vliegen.

Bandstaartduif (Patagioenas fasciata)
Foto: Félix Uribe from Rionegro, Antioquia, Colombia — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een laag, uilachtig koeren, meestal twee tonen, ongeveer hoe-woeoe, enkele keren achter elkaar herhaald vanuit een boomkruin.

Luister: ZangXC914115

Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

35–38 cm. Kop, hals en borst zijn grijs met een purperroze tint, de buik is lichter grijs. Op de achterhals ligt een smalle witte halve kraag, met daaronder een groenbronzen, glanzende vlek. Mantel en vleugels zijn donker blauwgrijs, de slagpennen donkerder. De staart heeft een donkere band in het midden en een lichtgrijze eindband. Snavel en poten zijn geel, de snavelpunt soms donkerder. Het vrouwtje is doffer, met een minder duidelijke kraag; jonge vogels missen de witte kraag.

Verwarrings­soorten

De loodgrijze duif Patagioenas plumbea en de purperduif Patagioenas subvinacea zijn kleiner, donkerder, missen de witte kraag en hebben een donkere snavel; ze leven vooral lager. De vlekduif Patagioenas maculosa van de droge dalen in Peru en Bolivia heeft witte vlekken op de vleugeldekveren en een donkere snavel. De rotsduif Columba livia in dorpen en steden heeft zwarte vleugelstrepen en vaak een witte stuit.

Leefgebied

Vochtig bergbos, nevelwoud en bosranden, ook halfopen land met bosjes en eikenbos, ruwweg tussen 1500 en 3500 m, plaatselijk lager of hoger. Eet vruchten, bessen, eikels en zaden, vaak in groepen in de boomkruinen; komt soms naar zoute bodems. Het nest is een dun platform van takjes in een boom.

Verspreiding en trek

In Colombia in alle drie Andesketens, de Serranía del Perijá en de Sierra Nevada de Santa Marta. In Ecuador op beide hellingen van de Andes. In Peru langs de hele Andes. In Bolivia in de Andes, zuidwaarts tot het grensgebied met Argentinië. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het westen van Noord-Amerika via Midden-Amerika en het noorden van Venezuela tot het noordwesten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Let vanaf een uitzichtpunt boven het nevelwoud op groepen grote duiven die snel langs de hellingen vliegen; in de vroege ochtend zitten ze vaak op kale takken boven het bladerdak.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd (NE). In de Andes wijdverspreid en plaatselijk talrijk; jacht en kap van bergbos kunnen de stand plaatselijk doen afnemen.

Wetenschappelijke naam

Patagioenas fasciata | (Say, 1822)

Say beschreef de soort in 1822 als Columba fasciata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Patagioenas werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks patageō, 'klapperen, kletteren', met oinas, 'duif'. De soortnaam komt van Latijn fasciatus, 'gebandeerd'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Plum Creek bij Castle Rock, Colorado, Verenigde Staten.