Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bleekpootovenvogel
Bleekpootovenvogel | Furnarius leucopus
Pale-legged Hornero | Hornero patipálido | Casaca-de-couro-amarelo
De bleekpootovenvogel is een roodbruine ovenvogel met een witte wenkbrauwstreep, een witte keel en lichte poten. In het gidsgebied komen twee groepen voor: vogels van het droge westen van Ecuador en Peru, door sommige auteurs als aparte soort (Pacifische ovenvogel, Furnarius cinnamomeus) behandeld, en vogels van rivieroevers in het Amazonelaagland. Beide bouwen het kenmerkende ovenvormige nest van modder.
Geluid
Een luid, schetterend duet van het paar: een lange reeks snelle, schelle tonen, eerst versnellend en dan vertragend, waarbij de vogels met de vleugels trillen. De roep is een kort, scherp tsjiek.
Opname: Francisco contreras — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–19 cm, met een lange, licht gebogen snavel en vleeskleurige tot bleekroze poten. De bovendelen zijn warm roodbruin, de kruin grijsbruin. Een duidelijke witte wenkbrauwstreep contrasteert met een donkere oogstreep. De keel is wit, borst en buik zijn kaneel- tot oranjebruin. De staart is roodbruin. Vogels uit het westen zijn wat bleker, met een grijzere kruin; vogels uit het Amazonegebied zijn donkerder en warmer. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De rosse ovenvogel Furnarius rufus in Bolivia is egaler bruin, met een vage wenkbrauwstreep en donkere poten. De kleine ovenvogel Furnarius minor is kleiner, met een grijze kruin en een vage wenkbrauwstreep, en leeft op riviereilanden. De bleeksnavelovenvogel Furnarius torridus is donker kastanjebruin, met een bleke snavel en een vage wenkbrauwstreep. De caribische ovenvogel Furnarius longirostris leeft in het noorden van Colombia, buiten het gebied van deze soort.
Leefgebied
In het westen in droogbos, doornstruweel, akkers, weiden, tuinen en dorpen, vaak bij water, van zeeniveau tot ongeveer 2000 m in droge dalen. In het oosten langs rivieroevers, op zandbanken met struweel, in open várzea, weiland en rond nederzettingen in het laagland. Zoekt lopend op de grond naar insecten en andere ongewervelden. Het bolvormige modderen nest staat op een tak, paal of dak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: vrijwel afwezig; in het noorden komt de caribische ovenvogel voor. Ecuador: in het droge westen en zuidwesten. Peru: in het noordwesten langs de kust en de westflank, in de droge Marañónvallei, en in het Amazonelaagland langs grotere rivieren. Bolivia: verspreid in het noordelijke en centrale laagland, vooral langs rivieren en in savanne. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Amazonisch Brazilië en de Guyana's.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru zie je de soort langs wegen, in dorpen en op erven; in het Amazonegebied langs rivieroevers en weiden. Het paar zingt vaak samen vanaf een open plek op de grond of een tak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt een door mensen veranderd landschap goed en is in grote delen van het verspreidingsgebied algemeen.
Wetenschappelijke naam
Furnarius leucopus | Swainson, 1838
Swainson beschreef de soort in 1838 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Furnarius werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn furnarius, 'bakker' (van furnus, 'oven'), naar het ovenvormige lemen nest. De soortnaam komt van Oudgrieks leukos, 'wit', en pous, 'voet', naar de bleke poten. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Guyana.