Alle soorten › Futen › Futen › Dikbekfuut
Dikbekfuut | Podilymbus podiceps
Pied-billed Grebe | Zampullín picogrueso | Mergulhão-caçador
De dikbekfuut is een middelgrote, bruine fuut met een korte, dikke, kippenachtige snavel. In het broedkleed heeft de lichte snavel een zwarte ring, waaraan de soort zijn Engelse naam ontleent. De Zuid-Amerikaanse vogels behoren tot een eigen ondersoort die op meren van de kust tot hoog in de Andes leeft.
Geluid
Een luide, holle reeks die begint met snelle tonen en overgaat in langgerekte, koekoeksachtige kauw-kauw-kauw-roepen. Daarnaast korte, kakelende geluiden.
Opname: Stanislas Wroza — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
31–38 cm, met een grote kop, een korte hals en een dikke, korte snavel. In het broedkleed is het kleed grijsbruin, met een zwarte keel, een witte oogring rond het donkere oog en een witachtige snavel met een zwarte band. Buiten de broedtijd is de keel wit, ontbreekt de band en is de snavel geelachtig. De achterkant is wit en donzig. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben een gestreepte kop.
Verwarringssoorten
De Amerikaanse dodaars Tachybaptus dominicus is kleiner en grijzer, met een dunne, donkere snavel en een geel oog. De witwangfuut Rollandia rolland heeft een spitse, donkere snavel, een rood oog en in het broedkleed een witte oorvlek en een roodbruine onderzijde. De zilverfuut Podiceps occipitalis is grijswit, met een dunne snavel.
Leefgebied
Meren, lagunes, vijvers, moerassen en kustlagunes met oeverbegroeiing, van zeeniveau tot hoog in de Andes, plaatselijk boven 3500 m. Eet vooral kreeftachtigen, waterinsecten en kleine vissen, die hij met de sterke snavel vangt. Het nest is een drijvende hoop plantenmateriaal tussen riet of andere oeverplanten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk in het laagland en op meren in de Andes. In Ecuador op meren in het hoogland en in kustwetlands in het westen. In Peru in kustlagunes en op meren in de Andes, zeldzaam in het oosten. In Bolivia plaatselijk in het laagland en in Andesdalen. Niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Canada tot het zuiden van Zuid-Amerika.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op kustlagunes en vijvers met rietkragen, zoals in de wetlands bij Lima, en op meren in het hoogland van Ecuador. De vogel zakt bij verstoring vaak langzaam weg tot alleen de kop boven water uitsteekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC). De soort is wijdverbreid. Plaatselijk verdwijnen wetlands door drooglegging, verstedelijking en vervuiling.
Wetenschappelijke naam
Podilymbus podiceps | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Colymbus Podiceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Podilymbus werd in 1831 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam is een samentrekking van Podiceps en Colymbus, van Grieks kolumbos, 'duikvogel'. De soortnaam is de geslachtsnaam Podiceps, van Latijn podex, 'achterste', en pes, 'voet', naar de ver naar achter geplaatste poten. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit South Carolina, Verenigde Staten.