Tinamoes | Tinamiformes

Tinamous | Tinamúes

De tinamoes vormen een orde van bodembewonende vogels uit Midden- en Zuid-Amerika, die samen met de loopvogels de oudste tak van de moderne vogels uitmaken. Anders dan struisvogels en nandoes hebben ze een borstbeen met een kiel en kunnen ze vliegen, al gebeurt dat alleen kort en explosief, als een vogel van dichtbij wordt opgeschrikt; hart en longen zijn naar verhouding klein, zodat ze snel uitgeput raken. Ze zijn gedrongen, met een kleine kop, een dunne, licht gebogen snavel, een vrijwel ontbrekende staart en een bruin, grijs of gebandeerd verenkleed dat in de strooisellaag nauwelijks opvalt. Ze leven verborgen, lopen liever weg dan dat ze opvliegen en worden veel vaker gehoord dan gezien, vooral door hun zuivere, trillende fluittonen. Bij de meeste soorten broedt het mannetje de glanzende, porseleinachtige eieren uit en zorgt hij alleen voor de jongen. De orde telt één familie, de tinamoes; in het gidsgebied is die alleen met één soort op Trinidad vertegenwoordigd.

Families in deze orde

Tinamoes | Tinamidae1 soortTinamoes lijken uiterlijk op hoenders, maar zijn daar niet mee verwant; hun naaste verwanten zijn de loopvogels. Het lichaam is rond en compact, de kop klein, de snavel slank en de staart zo kort dat hij onder de dekveren verdwijnt; de achterteen is klein of ontbreekt. Ze zoeken lopend naar zaden, vruchten en insecten in de strooisellaag. In het gidsgebied is de familie alleen vertegenwoordigd door de kleine tinamoe (Crypturellus soui) op Trinidad, een vogel van bosranden, struikgewas, cacaoaanplant en jong bos. Hij is donkerbruin met een grijzere kop en een warm roestbruine onderzijde en laat zich zelden zien; zijn aanwezigheid blijkt vooral uit een reeks trillende fluittonen die in toonhoogte en tempo oplopen, vaak in de vroege ochtend en tegen de avond. Het nest is een kuiltje tussen bladeren op de grond. Het mannetje broedt de één of twee glanzende, donker gekleurde eieren uit en begeleidt de kuikens, die het nest kort na het uitkomen verlaten.