Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Adelaides zanger

Adelaides zanger | Setophaga adelaidae

Adelaide's Warbler | Reinita mariposera

Adelaides zanger is een grijs-gele Amerikaanse zanger die alleen op Puerto Rico en Vieques voorkomt. Tot in de jaren 2010 werden ook de vogels van Saint Lucia en Barbuda tot deze soort gerekend; sinds ze als Sint-Luciazanger en Barbudazanger zijn afgesplitst, is Adelaides zanger in de huidige opvatting een endeem van de Puerto Ricaanse eilandengroep.

Adelaides zanger (Setophaga adelaidae)
Foto: cricketsblog — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een snelle, heldere triller die in toon kan stijgen of dalen en per vogel en per moment varieert; hij is het hele jaar te horen. De roep is een kort, droog tsjip.

Luister: ZangXC373567

Opname: Orlando A. Acevedo-Charry — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

Ongeveer 12 cm. De bovendelen zijn egaal blauwgrijs, de keel en borst helder geel, de buik witachtig. Boven het oog loopt een korte gele wenkbrauwstreep, en onder het oog zit een witte halvemaan. De vleugel draagt twee witte vleugelstrepen en de buitenste staartpennen hebben witte vlekken.

Verwarrings­soorten

De mangrovezanger Setophaga petechia en de gele zanger Setophaga aestiva zijn geheel geel tot olijfgeel, zonder grijze rug. De brilparulazanger Setophaga americana, een wintergast, heeft eveneens een gele keel en witte ooghalvemanen, maar een groene vlek op de mantel en geen gele wenkbrauwstreep. De prairiezanger Setophaga discolor, ook een wintergast, is olijfgroen van boven met zwarte strepen op de gele flanken. De elfenwoudzanger Setophaga angelae van het bergbos is zwart-wit, zonder geel.

Leefgebied

Vooral droog loofbos en doornstruweel in het zuiden van Puerto Rico, zoals in het bos van Guánica, en kuststruweel; in kleinere aantallen in vochtiger bos in het noorden en in het centrale bergland. Zoekt in de middelste en bovenste laag van bos en struweel naar insecten en spinnen, en trekt vaak mee in gemengde groepen met de Puerto Ricaanse todie, vireo's en andere zangers.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.

Verspreiding en trek

Alleen op Puerto Rico en het eiland Vieques. Het zwaartepunt ligt in de droge zuidkust van Puerto Rico. Buiten deze eilanden komt de soort niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,18° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Het droge bos van Guánica en het droge struweel langs de zuidkust, in de vroege ochtend wanneer de vogels zingen. Gemengde groepen met Puerto Ricaanse todies en Puerto Ricaanse vireo's zijn een goed aanknopingspunt; Adelaides zanger beweegt daarin vaak hoger in het bladerdak.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De soort is in het droge bos van het zuiden algemeen; het bos van Guánica, het belangrijkste bolwerk, is een beschermd gebied.

Wetenschappelijke naam

Setophaga adelaidae | (Baird, 1865)

Baird beschreef de soort in 1865 als Dendroica adelaidae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Setophaga werd in 1827 ingevoerd door Swainson. Setophaga is Grieks, van sēs, sētos 'mot' en -phagos 'etend': 'motteneter'. adelaidae eert Adelaide Swift (1829–1884), dochter van Robert Swift, die het eerste exemplaar uit Puerto Rico bezorgde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Puerto Rico.