Alle soorten › Kolibries en gierzwaluwen › Kolibries › Groene mango
Groene mango | Anthracothorax viridis
Green Mango | Zumbador verde
De groene mango is een middelgrote kolibrie die alleen op Puerto Rico voorkomt, vooral in de bergen van het midden en westen van het eiland. Mannetje en vrouwtje zijn vrijwel gelijk: geheel groen met een donkere staart. In de bergen is het de meest voorkomende grote kolibrie; mannetjes verdedigen bloeiende bomen tegen soortgenoten en andere kolibries.
Geluid
Weinig vocaal. Roept een herhaald, kort tsik en een hoge, kwetterende triller; bij conflicten klinken ruwe ratels en gesnater.
Opname: Daniel Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
11–14 cm, met een licht gebogen zwarte snavel. Van boven glanzend smaragdgroen, van onderen metaalachtig blauwgroen, zonder tekening op keel of borst. De staart is blauwzwart; de buitenste pennen hebben witte of grijze punten. Het vrouwtje heeft een klein wit vlekje achter het oog. Jonge vogels hebben een bruinige zweem op kop en rug.
Verwarringssoorten
De Puerto Ricaanse mango Anthracothorax aurulentus leeft vooral in het laagland en heeft een goudgroene rug; het mannetje heeft een groene keel en een zwarte borst, het vrouwtje is wit of grijs van onderen. De groenkeelkolibrie Eulampis holosericeus heeft een sterker gebogen snavel, een blauwe band over de groene borst en een grijze buik, en houdt zich vooral in het oosten en in het laagland op. De Puerto Ricaanse smaragdkolibrie Riccordia maugaeus is veel kleiner en heeft een gevorkte staart.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud, oud secundair bos en koffieplantages met schaduwbomen, ook bosranden en tuinen in de bergen; het meest tussen ongeveer 800 en 1200 m, zeldzaam in het kustgebied. Zoekt nectar van de onderetage tot boven de boomtoppen en vangt veel insecten in de vlucht. Maakt seizoensgebonden verplaatsingen langs de hellingen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Endemisch op Puerto Rico, waar het in de Cordillera Central en de bergen van het westen algemeen is; in het laagland en langs de kust zeldzaam. Niet bekend van Vieques, Culebra of de Maagdeneilanden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het beste in de staatsbossen van Maricao en Toro Negro en langs bergwegen door koffiegebied, bij bloeiende bomen en bosranden. Een mango die geheel groen is van onderen, zonder zwart of wit, is in de bergen van Puerto Rico vrijwel zeker deze soort.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar de soort is in de bergen algemeen en verdraagt koffieplantages en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Anthracothorax viridis | (Audebert & Vieillot, 1801)
Audebert & Vieillot beschreef de soort in 1801 als Trochilus viridis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anthracothorax werd in 1831 ingevoerd door Boie. Anthracothorax is Grieks, van anthrax 'kool' (dus 'zwart') en thōrax 'borst', naar de zwarte middenstreep op borst en buik. viridis is Latijn voor 'groen', naar het overwegend groene verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit ‘Guiana’ (zo vermeld, vermoedelijk onjuist: de soort leeft alleen op Puerto Rico).