Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Oranjevleugelamazone
Oranjevleugelamazone | Amazona amazonica
Orange-winged Amazon | Amazona alinaranja
De oranjevleugelamazone is de algemeenste papegaai van Trinidad en Tobago en daar inheems, als uitloper van het Zuid-Amerikaanse verspreidingsgebied. Groepen die 's ochtends en 's avonds luid roepend van en naar hun gemeenschappelijke slaapplaatsen vliegen, horen bij het dagelijks beeld. Omdat de soort veel als kooivogel wordt gehouden, leven er ook verwilderde populaties op andere eilanden. In Venezuela heet de soort loro guaro.
Geluid
Luid en doordringend. In de vlucht een snel herhaald kwik-kwik en een hoog kie-kie, daarnaast schorre en krijsende geluiden. Op de slaapplaats maakt een groep een aanhoudend lawaai.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
31–33 cm, gedrongen, met een korte, afgeronde staart. Overwegend groen. Teugel en voorhoofd zijn blauw, kruin en wangen geel; de verdeling van blauw en geel varieert van vogel tot vogel. In de vleugel zit een oranje vlek op de armpennen, en ook de staart heeft oranje aan de basis van de buitenste veren; beide vallen vooral in de vlucht op. De snavel is hoornkleurig met een donkere punt, het oog oranje. De seksen zijn gelijk. Vliegt met snelle, ondiepe slagen, meestal in paren die ook in een groep bij elkaar blijven.
Verwarringssoorten
De blauwvoorhoofdamazone Amazona aestiva, een exoot, is groter, heeft een rode in plaats van oranje vleugelvlek en een donkere snavel. De geelvoorhoofdamazone A. ochrocephala heeft geel op de kruin maar geen blauw, en een rode vleugelvlek. De geelvleugelamazone A. barbadensis van de ABC-eilanden heeft een wit voorhoofd, een geel gezicht en gele vleugelboeg. Het zwartoormargrietje Pionus menstruus heeft een blauwe kop en een rode onderstaart.
Leefgebied
Vochtig loofbos, laaglandregenwoud, moerasbos met palmen en mangrove, cacaoplantages en andere aanplant, en tuinen en parken in buitenwijken. Eet vruchten, zaden, noten en bloemen, ook van gekweekte gewassen. Slaapt in groepen in palmen en andere bomen. Broedt in boomholten, vaak in palmen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Inheems op Trinidad en Tobago, waar de soort in het laagland en op de lagere hellingen van beide eilanden algemeen is. Op Puerto Rico leeft een verwilderde populatie die zich zelfstandig voortplant en uitbreidt. Op Martinique, Barbados, Grenada en Curaçao zijn ook regelmatig vogels van verwilderde of ontsnapte herkomst waargenomen; hoe goed deze populaties gevestigd zijn, is niet overal bekend. Buiten het gebied van Colombia en Venezuela tot Bolivia en Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op Trinidad en Tobago vrijwel overal bij bos en aanplant, vooral bij de ochtend- en avondtrek naar en van de slaapplaatsen, onder meer bij moerasbos en mangrove. Het oranje in vleugel en staart is dan het beste kenmerk.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In Zuid-Amerika is de soort wijdverbreid en algemeen, al wordt ze op veel plaatsen gevangen voor de handel, bejaagd en als plaag op akkers vervolgd. Op Trinidad en Tobago algemeen. Op Puerto Rico en andere eilanden is de soort een exoot.
Wetenschappelijke naam
Amazona amazonica | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Psittacus amazonicus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Amazona werd in 1830 ingevoerd door Lesson. Amazona komt van 'Amazone', de Franse naam die Buffon aan diverse tropisch-Amerikaanse papegaaien gaf, omdat ze uit het Amazonegebied kwamen. amazonica is Latijn voor 'van de Amazone', naar het Amazonegebied. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Amazonegebied (oorspronkelijk opgegeven als Suriname).