Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Sint-Vincentamazone
Sint-Vincentamazone | Amazona guildingii
St. Vincent Amazon | Amazona de San Vicente
De Sint-Vincentamazone is een grote, veelkleurige amazone die alleen op het hoofdeiland van Sint-Vincent leeft. Hij is de nationale vogel van Sint-Vincent en de Grenadines. Na een sterke achteruitgang in de twintigste eeuw is de populatie dankzij bescherming van het bos en een verbod op jacht en vangst langzaam toegenomen.
Geluid
Zeer gevarieerd: luide, trompetterende roepen, een toeterend kwaa-kwaa dat aan een gans doet denken, blafferige kreten en gekrijs, en daarnaast borrelende geluiden, fluitjes en trillers. Paren en groepen roepen vooral in de vlucht.
Opname: Suhei Castro — CC BY-NC 4.0 · Omgezet naar mp3, mono, ongewijzigde lengte · iNaturalist
Herkenning
40–46 cm, groot, met een brede, vrij lange staart. Het kleed varieert sterk. Bij de gewone, bruine vorm zijn voorhoofd en voorkruin witachtig tot crèmegeel, gaan de kop en het gezicht over in geeloranje met blauwviolet op wangen en achterhoofd, en zijn rug en onderdelen goudbruin tot bronskleurig. De handpennen zijn aan de basis oranjegeel en verder donker blauwzwart, de armpennen blauw en groen. De staart heeft een oranje basis, een brede blauwe band en een gele punt. Een minder algemene groene vorm heeft groen in plaats van brons op het lichaam. De snavel is licht hoornkleurig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Op Sint-Vincent leeft geen andere inheemse amazone, en het lichte gezicht en het bronskleurige lichaam zijn op dit eiland kenmerkend. De Sint-Lucia-amazone Amazona versicolor van het buureiland Saint Lucia heeft een blauwe kop en een rode borstband en is groen. Ontsnapte kooivogels van andere amazones zijn groen met andere kopkleuren.
Leefgebied
Volgroeid, vochtig bos in de bergen en op de middelhoge hellingen, tussen ongeveer 125 en 1000 meter, met een voorkeur voor de lagere delen waar de grootste nestbomen staan. Eet vruchten, zaden, noten en bloemen. Broedt van februari tot juni in holten van oude, grote bomen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Endemisch op Sint-Vincent, het hoofdeiland van Sint-Vincent en de Grenadines. De vogels leven in de beboste bergen in het binnenland, vooral in de dalen aan de westkant van de centrale bergrug, zoals het Buccament-dal. Op de Grenadines komt de soort niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het Vermont Nature Trail in het Buccament-dal heeft een uitkijkpunt waar de vogels in de vroege ochtend en laat in de middag over het bos vliegen. Bij helder weer valt het goudbruine lichaam in de vlucht op; vaak worden ze eerder gehoord dan gezien.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. In de twintigste eeuw nam de soort af door jacht voor voedsel, vangst voor de kooivogelhandel en verlies van bos door houtkap, bananenteelt en houtskoolbranden. Bescherming heeft geleid tot een langzame toename; het aantal volwassen vogels wordt op 250 tot 1000 geschat. Orkanen, vulkanische uitbarstingen en verdere aantasting van het bos blijven bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Amazona guildingii | (Vigors, 1837)
Vigors beschreef de soort in 1837 als Psittacus Guildingii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Amazona werd in 1830 ingevoerd door Lesson. Amazona komt van 'Amazone', de Franse naam die Buffon aan diverse tropisch-Amerikaanse papegaaien gaf, omdat ze uit het Amazonegebied kwamen. guildingii eert de dominee Lansdown Guilding (1797–1831), natuuronderzoeker op Sint-Vincent. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Saint Vincent.