Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Spikkeltangare

Spikkeltangare | Ixothraupis guttata

Speckled Tanager | Tangara moteada

De spikkeltangare is een kleine, groene tangare met een geel gezicht en een dicht zwart gespikkeld verenkleed. Op Trinidad is hij een vogel van de bergbossen, die meestal in paren of kleine groepjes met gemengde troepen tangaren en suikervogels meetrekt. Hij werd vroeger in het geslacht Tangara geplaatst.

Spikkeltangare (Ixothraupis guttata)
Foto: Cephas — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De vluchtroep is een zwak, metalig tsip; ook worden zachte, hoge tsjilpende tonen gegeven.

Luister: ZangXC1035902

Opname: Mauricio Cuéllar-Ramírez — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

12–13 cm, met een korte, spitse snavel. De bovendelen zijn groen met zwarte vlekken, het gezicht is geel, met een zwarte streep van het oog naar de snavelbasis. De onderdelen zijn wit, op keel, borst en flanken dicht zwart gevlekt, de flanken met een groengele zweem. Vleugels en staart zijn zwart met groene, op de vleugeldekveren blauwachtige randen. De seksen zijn gelijk. De ondersoort van Trinidad, trinitatis, heeft meer en helderder geel op de kop en zwaardere zwarte vlekken dan de vogels op het vasteland.

Verwarrings­soorten

De okerkaptangare Tangara gyrola is ook groen, maar heeft een roodbruine kop en geen vlekken. Vrouwtjes van suikervogels, zoals de groene suikervogel Chlorophanes spiza, zijn ongevlekt en hebben een dunnere, gebogen snavel. Andere groene, gevlekte tangaren komen in het gebied niet voor.

Leefgebied

Vochtig bergbos, nevelwoud en oud secundair bos met lage bomen en een dichte ondergroei, ook bosranden en beschaduwde cacaoplantages op de hellingen. Eet vooral vruchten en daarnaast insecten, die van takjes en bladeren worden gepikt. Het nest is een kleine kom in een boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.

Verspreiding en trek

In het Caribisch gebied alleen op Trinidad, waar de soort vrij schaars is in de hogere delen van de Northern Range; op Tobago ontbreekt ze. Een losse melding van Martinique is niet bevestigd. Buiten het gebied van Costa Rica en Panama door het noorden van Zuid-Amerika tot in het noorden van Brazilië en langs de Andes tot in Peru.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,18° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Gemengde groepen tangaren bij vruchtdragende bomen langs de weg naar Blanchisseuse en op andere hoger gelegen boswegen in de Northern Range zijn het zoeken waard. De vogels zitten vaak hoog in de kruin; een groep blijft soms een tijd in dezelfde boom.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Een wijdverbreide soort; op Trinidad gebonden aan bergbos, dat in de Northern Range grotendeels bewaard is gebleven.

Wetenschappelijke naam

Ixothraupis guttata | (Cabanis, 1851)

Cabanis beschreef de soort in 1851 als C[allispiza] guttata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ixothraupis werd in 1851 ingevoerd door Bonaparte. Ixothraupis combineert Grieks ixos 'maretak' met thraupis, een onbekend klein vogeltje. guttata is Latijn voor 'gespikkeld', naar de zwarte vlekjes op kop en borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Roraima, Bolívar, Venezuela.