Alle soorten › Zangvogels › Zwaluwen › Witvleugelzwaluw
Witvleugelzwaluw | Tachycineta albiventer
White-winged Swallow | Golondrina aliblanca
De witvleugelzwaluw is een Zuid-Amerikaanse zwaluw die in het gebied alleen op Trinidad voorkomt. Ze is sterk aan water gebonden en zit vaak op takken, palen of dode bomen boven rivieren en plassen, vanwaar ze korte jachtvluchten laag over het water maakt.
Geluid
Een stijgend, zoemend zwieet en een ruw tsjirrup; de alarmroep is kort en hard.
Opname: Nunes D´Acosta — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een glanzend blauwgroene kop en rug, een witte stuit en zuiver witte onderdelen. De vleugels zijn zwartachtig, met een wit vlak op de binnenste armpennen en grote dekveren dat zowel zittend als in vlucht opvalt. De staart is zwartachtig en licht ingekeept. De seksen zijn vrijwel gelijk. Jonge vogels zijn doffer en grijzer, met grijsachtige onderdelen en minder wit in de vleugel.
Verwarringssoorten
Geen andere zwaluw in het gebied combineert witte vleugelvlakken met een witte stuit. De boomzwaluw Tachycineta bicolor, op Trinidad een zeldzame gast, heeft een donkere stuit en geen wit in de vleugel. De blauwwitte zwaluw Pygochelidon cyanoleuca is donkerblauw van boven, zonder witte stuit, en heeft zwarte onderstaartdekveren.
Leefgebied
Rivieren, kanalen, waterbekkens, vijvers, rijstvelden, zoetwatermoerassen en mangrovekreken in het laagland. Jaagt laag boven het water op vliegende insecten. Het nest is een kom bekleed met veren in een boomholte, een rotsspleet of een bouwwerk zoals een brug, meestal enkele meters boven het water; de paren broeden afzonderlijk.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
In het gebied alleen op Trinidad, waar de soort vrij algemeen is langs rivieren en plassen in het laagland. Op Tobago en de andere eilanden komt ze niet regelmatig voor. Buiten het gebied van Colombia, Venezuela en de Guyana's door het Amazonebekken tot in het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bij rijstvelden, waterbekkens en rivieren in het laagland van Trinidad. De vogels zitten vaak op een vaste, uitstekende tak boven het water en keren daar na elke jachtvlucht naar terug; de witte vleugelvlakken zijn ook op afstand goed te zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en maakt ook gebruik van door de mens aangelegd water.
Wetenschappelijke naam
Tachycineta albiventer | (Boddaert, 1783)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Hirundo albiventer; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tachycineta werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. Tachycineta is Grieks, van takhukinētos 'snel bewegend', naar de vlugge, wendbare vlucht. albiventer is Latijn, van albus 'wit' en venter 'buik', naar de witte buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.