Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Bonte solitaire

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Bonte solitaire | Myadestes coloratus

Varied Solitaire | Solitario variado

De bonte solitaire is een lijster van de geïsoleerde bergen van Darién in het oosten van Panama en het aangrenzende noordwesten van Colombia. Hij heeft een zwart gezicht, een oranje snavel en oranje poten, een grijze kop en onderzijde en een roodbruine rug. In het gidsgebied is hij alleen bekend van de hogere hellingen van een paar bergen in Darién.

Bonte solitaire (Myadestes coloratus)
Foto: Kai Squires — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een trage, ijle reeks heldere fluittonen en metaalachtige, krakende tonen, vergelijkbaar met die van de zwartmaskersolitaire. De roep is een zacht, nasaal geluid.

Luister: ZangXC758697

Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

17–18 cm. Gedrongen, met een korte, brede snavel. Voorhoofd, teugel, oogomgeving en kin zwart; kop, hals en onderzijde leigrijs, de buik iets lichter. Rug, vleugels en bovenstaartdekveren roodbruin; staart donkergrijs. Snavel en poten oranje. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De zwartmaskersolitaire Myadestes melanops van Costa Rica en het westen van Panama is geheel leigrijs zonder roodbruine rug; de verspreidingsgebieden overlappen niet. Dwerglijsters van het geslacht Catharus met een oranje snavel missen het zwarte gezicht en lopen vooral op de grond.

Leefgebied

Vochtig bergbos en nevelwoud op de hogere hellingen, meestal boven ongeveer 900 m. Leeft vooral in de middenlaag en het bladerdak. Eet kleine vruchten en bessen, ook insecten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

In het gidsgebied alleen in de bergen van het oosten van Darién in Panama, waaronder de Cerro Pirre en de Cerro Tacarcuna. Buiten het gidsgebied in het aangrenzende noordwesten van Colombia.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Vrijwel alleen bereikbaar via de oude onderzoeksposten op de hellingen van de Cerro Pirre in Darién, na een lange tocht. Meestal eerder gehoord dan gezien.

Staat van instandhouding

Gevoelig. Heeft een klein verspreidingsgebied in afgelegen bergbos; ontbossing en het openleggen van het gebied voor wegen en landbouw vormen een risico.

Wetenschappelijke naam

Myadestes coloratus | Nelson, 1912

Nelson beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myadestes werd in 1838 ingevoerd door Swainson. Myadestes is Grieks, van muia 'vlieg' en edestēs 'eter': 'vliegeneter'. coloratus is Latijn voor 'gekleurd', naar de roodbruine rug en vleugels die afsteken tegen het grijs. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Pirre, Darién, Panama.