Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Dunsnavelwinterkoning
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Dunsnavelwinterkoning | Hylorchilus sumichrasti
Sumichrast's Wren | Cuevero de Sumichrast
De dunsnavelwinterkoning is een donkerbruine winterkoning met een lange, dunne snavel en een korte staart, die alleen leeft op begroeide kalksteenrotsen in bos in het oosten van Mexico. Hij hipt behendig over rotsblokken en door spleten. Zijn heldere, luide zang is vaak het enige teken van zijn aanwezigheid.
Geluid
De zang is een luide reeks heldere, doordringende fluittonen, vaak licht dalend, die tussen de rotsen weerkaatsen. Roept ook een kort, metaalachtig tink.
Opname: Alberto Lobato — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
15–17 cm. Grotendeels donker chocoladebruin. Keel en borst warm kaneelbruin, overgaand in een donkerbruine buik met kleine witte vlekjes. Snavel lang, dun en vrijwel recht. Staart kort en vaak opgestoken. Poten vrij lang en sterk.
Verwarringssoorten
De navawinterkoning Hylorchilus navai lijkt sterk, maar heeft een lichtgrijze tot witachtige keel en borst; beide soorten komen niet samen voor. De witborstboswinterkoning Henicorhina leucosticta is veel kleiner, met een witte keel en borst en een zwart-wit gestreepte kop.
Leefgebied
Kalksteenrotsen, karstkegels en rotsblokken met spleten en holen in vochtig, altijdgroen bos, ook waar bos is vervangen door schaduwkoffie, zolang rotsen en bomen blijven staan; van laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt op en tussen de rotsen naar insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het oosten van Mexico: het centrum van Veracruz en aangrenzend het noorden van Oaxaca. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bekend uit de omgeving van Amatlán de los Reyes bij Córdoba in Veracruz. Luister bij bemoste kalksteenrotsen in bos en schaduwkoffie naar de fluitende zang en zoek dan geduldig tussen de rotsblokken.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het kleine verspreidingsgebied en de binding aan kalksteenrotsen in bos maken de soort kwetsbaar voor ontbossing, omzetting in landbouwgrond en het afgraven van kalksteen.
Wetenschappelijke naam
Hylorchilus sumichrasti | (Lawrence, 1871)
Lawrence beschreef de soort in 1871 als Catherpes sumichrasti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hylorchilus werd in 1897 ingevoerd door Nelson. Hylorchilus is Grieks, van hulē 'bos' en orkhilos 'winterkoning': 'boswinterkoning'. sumichrasti eert de Zwitserse natuuronderzoeker François Sumichrast (1828–1882), die in Mexico verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mato Bejuco, Veracruz, Mexico.