Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Levertangare
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Levertangare | Piranga flava
Hepatic Tanager | Tángara encinera
De levertangare is een vrij grote tangare van open bos in de bergen en van pijnsavannes. Het mannetje is dof steenrood met een donkere snavel en grijze wangen. In het gidsgebied leeft hij van het noorden van Mexico tot Panama; vogels uit het zuidwesten van de Verenigde Staten overwinteren in Mexico.
Geluid
De roep is een enkel, droog tsjoek, anders dan de meerlettergrepige roep van de zomertangare. De zang is een reeks heldere, merelachtige frasen.
Opname: Paul Molina Abril — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm. Forse tangare met een dikke, donkergrijze snavel. Het mannetje is dof steen- tot leverrood, met een grijze zweem op rug en flanken, grijze wangen en een helderder rode kruin en keel. Het vrouwtje is olijfgrijs van boven en geel van onderen, met grijze wangen en een helderder gele keel en kruin. In Costa Rica en Panama zijn de mannetjes helderder rood en wat kleiner.
Verwarringssoorten
De zomertangare Piranga rubra heeft een lichte snavel en is egaler rozerood, zonder grijze wangen. De bloedtangare Piranga bidentata heeft een gestreepte rug, witte vleugelstrepen en witte staarthoeken.
Leefgebied
Open pijn- en eikenbos en pijn-eikenbos in de bergen, vooral van ongeveer 1000 tot 3000 m; in Belize, Honduras en Nicaragua ook pijnsavanne in het laagland. In Costa Rica en Panama in randen en open plekken van vochtig voetheuvelbos en lager bergbos. Zoekt in de kruinen naar insecten en vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In Mexico wijdverbreid in de bergen, van Sonora, Chihuahua en Nuevo León zuidelijk tot in Chiapas, en verder door Guatemala, El Salvador en Honduras tot Nicaragua, met de pijnsavannes van Belize en de Mosquitia. Een afzonderlijke populatie leeft in Costa Rica en Panama. Buiten het gidsgebied in het zuidwesten van de Verenigde Staten, waar hij zomergast is, en in Zuid-Amerika tot in Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het noorden van het gidsgebied het best te zoeken in pijn-eikenbos van de Sierra Madre, in Belize in de Mountain Pine Ridge. Het mannetje zingt vaak vanaf een hoge tak in een pijnboom.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen in passend bos; plaatselijk achteruit door kap van pijn-eikenbos.
Wetenschappelijke naam
Piranga flava | (Vieillot, 1822)
Vieillot beschreef de soort in 1822 als S[altator] Flavus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Piranga werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Piranga komt van het Tupi tijepiranga, de naam van een niet nader bekend vogeltje. flava is Latijn voor 'geel', naar het gelige vrouwtje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.