Alle soorten › Pelikaanachtigen › Reigers › Mexicaanse tijgerroerdomp
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Keerkringvogels en watervogels Phaethoquornithes › Water- en moerasvogels Aequornithes
Mexicaanse tijgerroerdomp | Tigrisoma mexicanum
Bare-throated Tiger Heron | Garza tigre mexicana
De Mexicaanse tijgerroerdomp is een grote, gedrongen reiger met een fijn gebandeerd verenkleed en een kale, gele keel. Het is de meest verbreide tijgerroerdomp van het gidsgebied en een standvogel van moerassen, rivieroevers en mangrove in het laagland, van het noordwesten en noordoosten van Mexico tot in Panama. Hij staat vaak lang roerloos aan de waterkant en is daardoor op open plekken goed te zien.
Geluid
Een diep, hees, grommend of blaffend rrok of hrrah, vaak in een reeks die versnelt, vooral in de schemering en 's nachts. Bij verstoring een raspend kwok.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
71–81 cm. Een forse reiger met een dikke hals, een lange, rechte, dolkvormige snavel en vrij korte, olijfgroene poten. Volwassen vogels hebben een zwarte kruin, een grijze kop en een kale, gele tot oranjegele keel. Hals, borst en bovendelen zijn dicht en fijn zwart en okerbruin gebandeerd, met een witte middenstreep over de voorhals; de buik is kaneelbruin en de flanken zijn grijs en zwart gebandeerd. Jonge vogels zijn grover en contrastrijker gebandeerd, rossig en zwart, en hebben een lichte, gestreepte voorhals. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk. Vliegt met diepe, trage slagen en ingetrokken hals.
Verwarringssoorten
De rosse tijgerroerdomp Tigrisoma lineatum heeft als volwassen vogel een effen roodbruine kop en hals en een bevederde keel; jonge vogels van beide soorten lijken sterk op elkaar, maar die van de rosse tijgerroerdomp hebben een bevederde keel. De gestreepte tijgerroerdomp Tigrisoma fasciatum is kleiner en donkerder, met een kortere, dikkere snavel en een bevederde keel, en leeft langs snelle bergrivieren. De Amerikaanse roerdomp Botaurus lentiginosus en de Zuid-Amerikaanse roerdomp Botaurus pinnatus zijn lengtegestreept in plaats van gebandeerd.
Leefgebied
Zoete en brakke moerassen, oevers van rivieren en lagunes, mangrove, overstromingsbos en rijstvelden, vooral in het laagland tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger. Jaagt staand of langzaam lopend op vis, kikkers, krabben en kreeftjes. Het nest is een platform van takken hoog in een boom, vaak boven water en meestal los van andere reigers.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In Mexico aan de Pacifische kant van het zuiden van Sonora zuidelijk tot Chiapas, en aan de Golfkant van het zuiden van Tamaulipas over Veracruz en Tabasco tot het schiereiland Yucatán. Verder in het laagland van heel Midden-Amerika, van Belize en Guatemala tot Panama, aan beide kusten. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste noordwesten van Colombia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Goede plekken zijn de mangrove rond San Blas in Nayarit, de moerassen van Tabasco, Crooked Tree in Belize en Palo Verde, Caño Negro en de rivieren van Guanacaste in Costa Rica. Bij boottochten langs rivieroevers is de soort vaak van dichtbij te zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gidsgebied plaatselijk algemeen, maar op veel plaatsen afgenomen door ontwatering van moerassen, kap van mangrove en jacht.
Wetenschappelijke naam
Tigrisoma mexicanum | Swainson, 1834
Swainson beschreef de soort in 1834 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tigrisoma werd in 1827 ingevoerd door Swainson. Tigrisoma is Grieks, van tigris 'tijger' en sōma 'lichaam', naar het gestreepte verenkleed. mexicanum is Latijn voor 'Mexicaans', naar het land van de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Real del Monte, Hidalgo, Mexico.