Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Nicaraguaanse zaadkraker

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Nicaraguaanse zaadkraker | Sporophila nuttingi

Nicaraguan Seed Finch | Semillero nicaragüense

De Nicaraguaanse zaadkraker is een zwarte zaadeter met een zeer zware, bleek roze snavel. Hij leeft in natte, grazige terreinen in het Caribische laagland en is schaars en plaatselijk. Hij komt alleen in het gidsgebied voor, van Nicaragua tot het westen van Panama.

Nicaraguaanse zaadkraker (Sporophila nuttingi)
Foto: Don Henise — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Zang een langzame, rijke, wat lijsterachtige reeks van fluitende tonen en trillers, lager en trager dan die van de diksnavelzaadkraker. Roep een scherp tsjek.

Luister: ZangXC246643

Opname: Patrick ODonnell — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

14–15 cm. Snavel zeer zwaar en breed, bleek roze tot vleeskleurig of ivoorwit. Mannetje geheel zwart, met een klein wit vlekje aan de basis van de handpennen en witte ondervleugeldekveren. Vrouwtje warm bruin, van onderen iets lichter en roestiger, met een doffere snavel. Jonge vogels lijken op vrouwtjes.

Verwarrings­soorten

De diksnavelzaadkraker Sporophila funerea is kleiner en heeft een zwarte snavel. De blauwrugbisschop Cyanoloxia cyanoides is blauwzwart, heeft een zwarte snavel en leeft in bos.

Leefgebied

Natte graslanden, moerassige weilanden, overgroeide akkers en struikgewas langs bosranden en rivieren in het vochtige laagland, meestal beneden 600 m. Eet zaden van grassen en zeggen, die hij met de zware snavel kraakt.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Caribisch laagland van Nicaragua en Costa Rica tot het westen van Panama (Bocas del Toro), plaatselijk ook aan de Pacifische kant van Costa Rica en het westen van Panama. Er zijn ook waarnemingen uit Honduras en Guatemala; het is onduidelijk of het daar om vaste populaties of ontsnapte kooivogels gaat. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Het meest te vinden in natte, grazige terreinen met verspreide struiken in het Caribische laagland van Costa Rica, bijvoorbeeld rond Tortuguero en Caño Negro. Zingende mannetjes zitten vaak op een open zitplaats boven het gras.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd (LC). Schaars en plaatselijk; wordt gevangen voor de kooivogelhandel. Profiteert deels van ontbossing, omdat nieuw grasland geschikt leefgebied biedt.

Wetenschappelijke naam

Sporophila nuttingi | (Ridgway, 1884)

Ridgway beschreef de soort in 1884 als Oryzoborus nuttingi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sporophila werd in 1844 ingevoerd door Cabanis. Sporophila is Grieks, van sporos 'zaad' en philos 'liefhebber': 'zaadliefhebber'. nuttingi eert de Amerikaanse zoöloog Charles Cleveland Nutting (1858–1927), die in Nicaragua en Costa Rica verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Los Sábalos, Nicaragua.