Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Nuttalls specht
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Roofvogels, uilen, ijsvogels en spechten Afroaves › Muisvogels, scharrelaars en spechten Coraciimorphae › Trogons en holenbroeders Cavitaves › Neushoornvogels, ijsvogels en spechten Picocoraciae › IJsvogels, bijeneters en spechten Picodynastornithes
Nuttalls specht | Dryobates nuttallii
Nuttall's Woodpecker | Carpintero californiano
Nuttalls specht is een kleine zwart-witte specht van het eikenland van Californië. In het gidsgebied komt hij alleen voor in het noordwesten van Baja California, in eikenbos, oeverbos en struweel met verspreide bomen. Daar grenst zijn gebied aan dat van de ladderspecht, die in drogere streken leeft.
Geluid
Een kort, droog pitik, vaak herhaald terwijl de vogel door een eik werkt, en een rollende ratel, prrrrrt, vooral bij ontmoetingen tussen buren. Beide geslachten trommelen in vrij lange roffels, vooral van de late winter tot in het voorjaar.
Opname: Paul Marvin — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm. Rug zwart-wit gebandeerd, met een effen zwart bovenste deel onder de nek. Kop zwart met witte strepen boven en onder het oog; de zwarte wangstreep is breed. Onderdelen wit, met zwarte vlekjes op de borstzijden en fijne zwarte bandjes op de flanken. Buitenste staartveren wit met zwarte bandjes. Het mannetje heeft rood op achterkruin en nek, het vrouwtje een geheel zwarte kruin.
Verwarringssoorten
De ladderspecht Dryobates scalaris heeft een rug die tot bovenaan wit gebandeerd is, een wittere kop met smallere zwarte strepen en een vaal beige onderkant; bij het mannetje loopt het rood verder naar voren over de kruin. In het noorden van Baja California komen kruisingen tussen beide voor. De haarspecht Leuconotopicus villosus is groter en heeft een witte streep over het midden van de rug in plaats van dwarsbanden. De eikelspecht Melanerpes formicivorus heeft een effen zwarte rug en een zwart-wit-rode kop.
Leefgebied
Eikenbos en open land met eiken, oeverbos met wilgen, populieren en platanen, en chaparral met verspreide bomen, in dalen en heuvels tot in de lagere bergen. Eet vooral insecten en larven van schors en twijgen, aangevuld met vruchten en zaden. Hakt de nestholte in dood hout van een wilg, populier, plataan of eik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in het noordwesten van Baja California, van de grens bij Tijuana en Tecate zuidwaarts langs de Pacifische kant tot voorbij Ensenada en de uitlopers van de Sierra San Pedro Mártir. Buiten het gidsgebied in Californië, ten westen van de Sierra Nevada en de woestijnen.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In eikenbos en langs droge rivierbeddingen in de Valle de Guadalupe en rond Tecate, en in eikenbos op de flanken van de Sierra Juárez. Het droge pitik verraadt de vogel vaak eerder dan dat hij te zien is.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gidsgebied beperkt tot een klein gebied, waar eikenbos en oeverbos plaats maken voor landbouw en bebouwing.
Wetenschappelijke naam
Dryobates nuttallii | (Gambel, 1843)
Gambel beschreef de soort in 1843 als Picus Nuttalii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Dryobates werd in 1826 ingevoerd door Boie. Dryobates is Grieks, van druos 'boom, bos' en batēs 'loper': de vogel die door het hout klimt. nuttallii eert de Engelse botanicus en ornitholoog Thomas Nuttall (1786–1859), die lang in Noord-Amerika werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit de omgeving van Los Angeles, Californië.