Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Okerkaptangare

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Okerkaptangare | Tangara gyrola

Bay-headed Tanager | Tangara cabecibaya

De okerkaptangare is een kleine, groene tangare met een roodbruine kop, die in de kronen van voetheuvel- en bergbos leeft. In het gidsgebied heeft de vorm bangsi een geheel groene onderzijde, anders dan de meeste Zuid-Amerikaanse vormen, die blauw van onderen zijn. Hij komt voor in Costa Rica en Panama.

Okerkaptangare (Tangara gyrola)
Foto: Dominic Sherony — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Roept met dunne, hoge en wat zoemende tsiet-tonen. De zang is een trage reeks van hoge, sissende tonen.

Luister: RoepXC1179341

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto

Herkenning

13–14 cm. Kop egaal roodbruin, door een smalle goudgele lijn over de achterhals gescheiden van de groene rug. Lichaam, vleugels en staart grasgroen; in het gidsgebied ook de onderdelen groen, op de buik iets lichter. Schouder met een goudachtige glans. Snavel kort en zwart. Vrouwtje en jonge vogels doffer, met een lichtere, minder roodbruine kop.

Verwarrings­soorten

De roodvleugeltangare Tangara lavinia heeft een vergelijkbare roodbruine kop, maar roodbruine vleugels en een bredere gele band over de bovenrug; zij leeft vooral lager, in laaglandbos. Andere groene tangares in het gidsgebied, zoals de smaragdtangare Tangara florida, missen de roodbruine kop.

Leefgebied

Kronen en randen van vochtig voetheuvel- en bergbos, oud secundair bos, open plekken met hoge bomen en tuinen met vruchtdragende bomen, ongeveer tussen 600 en 2000 m, plaatselijk lager. Zoekt in paren of kleine groepen voedsel, vaak met gemengde groepen. Eet vruchten en insecten, die hij langs takken zoekt.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Voetheuvels en bergen van Costa Rica aan beide kanten, vooral aan de Caribische kant en in het zuiden van de Pacifische kant, en van Panama oostwaarts tot in Darién. Buiten het gidsgebied wijdverspreid in Zuid-Amerika, van Colombia en Venezuela tot Bolivia, het Amazonegebied, de Guyana's en Trinidad.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Geregeld te zien bij Rancho Naturalista en in Tapantí in Costa Rica en op de Cerro Azul en bij El Valle de Antón in Panama, vaak in vruchtdragende bomen aan bosranden.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen in voetheuvel- en bergbos; komt ook voor in halfopen terrein met bomen.

Wetenschappelijke naam

Tangara gyrola | (Linnaeus, 1758)

Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Fringilla Gyrola; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. Tangara is een Tupi-naam uit Brazilië, vaak uitgelegd als 'danser', voor een bonte vogel. gyrola is een verkleinwoord van Latijn gyrus 'ring, kring', mogelijk naar de goudgele halsband van sommige vormen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.