Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Pacifische miersluiper
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Pacifische miersluiper | Myrmotherula pacifica
Pacific Antwren | Hormiguerito del Pacífico
De pacifische miersluiper is een kleine, zwart-wit gestreepte miersluiper van struikgewas en bosranden, vaak in de buurt van water. Mannetje en vrouwtje verschillen duidelijk: het vrouwtje heeft een oranjebruine kop. In het gidsgebied leeft hij alleen in Panama.
Geluid
De zang is een snelle, droge reeks korte tonen, als een ratelende triller. Daarnaast korte, scherpe roepjes.
Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm; staart kort. Mannetje over het hele lichaam zwart-wit gestreept: bovendelen zwart met witte strepen, onderdelen wit met zwarte strepen; vleugels zwart met twee witte vleugelstrepen. Vrouwtje met oranjebruine kop en borst, de kruin fijn zwart gestreept, en een witte buik; rug en vleugels als bij het mannetje.
Verwarringssoorten
De griscoms miersluiper Myrmotherula ignota is kleiner, bijna staartloos, heeft een lichtgele onderzijde en leeft hoog in de kronen van bos. Het mannetje van de spikkelvleugelmiersluiper Microrhopias quixensis is effen zwart zonder strepen.
Leefgebied
Struikgewas, bosranden, open plekken en secundaire groei, vooral langs rivieren, beken en meren, van het laagland tot in lage heuvels. Zoekt in paren in de middenlaag tussen bladeren en lianen naar insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Het midden en oosten van Panama, aan beide kanten van het land. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en Ecuador.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te vinden in struikgewas langs rivieren en meren, bijvoorbeeld rond het Gatúnmeer in het Kanaalgebied; de vogels laten zich vaak goed zien aan de buitenkant van de begroeiing.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt terrein; profiteert van secundaire groei langs water.
Wetenschappelijke naam
Myrmotherula pacifica | Hellmayr, 1911
Hellmayr beschreef de soort in 1911 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myrmotherula werd in 1858 ingevoerd door Sclater. Myrmotherula is een verkleinvorm van Myrmothera, Grieks voor 'mierenjager' (murmos 'mier', -thēras 'jager'): 'kleine mierenjager'. pacifica is Latijn voor 'van de Stille Oceaan', naar het verspreidingsgebied langs de Pacifische kant van Colombia en Panama. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Buenaventura, westelijk Colombia.