Alle soorten › Zangvogels › Kardinaalachtigen › Rode granaatzanger
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Rode granaatzanger | Granatellus venustus
Red-breasted Chat | Granatelo mexicano
De rode granaatzanger is een slanke, langstaartige zangvogel van het droogbos aan de Pacifische kant van Mexico. Het mannetje heeft een rode borst en buik, een witte keel en een grijze rug; het vrouwtje is grijs en beige. Hij werd vroeger bij de Amerikaanse zangers ingedeeld, maar behoort tot de familie van de kardinalen.
Geluid
De zang is een korte reeks heldere, fluitende noten, ongeveer tsjie tsjie tsjie tsjuu. De roep is een nasaal, raspend tsjet.
Opname: Richard E. Webster — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
14–16 cm. Lange, getrapte zwarte staart met brede witte hoeken, die vaak opgewipt en gespreid wordt. Het mannetje heeft blauwgrijze bovendelen, een zwart gezicht met een witte streep achter het oog, een witte keel, een smalle zwarte band over de borst en rode borst, buik en onderstaart; de flanken zijn wit. Bij vogels van de Islas Marías ontbreekt de zwarte borstband. Het vrouwtje heeft grijze bovendelen, een beige gezicht en beige onderdelen, en een roze getinte onderstaart. Snavel kort en grijs.
Verwarringssoorten
De grijskeelgranaatzanger Granatellus sallaei leeft alleen in het laagland aan de Caribische kant en op het schiereiland Yucatán; het mannetje heeft een grijze keel en mist de witte staarthoeken. De roodbuikzanger Myioborus pictus is zwart met een witte vleugelvlek en leeft hoger in de bergen.
Leefgebied
Dicht tropisch droogbos en halfgroenblijvend bos, doornstruweel en galerijbos langs rivieren; van zeeniveau tot ongeveer 1500 m. Blijft meestal laag in dichte vegetatie, waar hij insecten zoekt, en wipt daarbij met de gespreide staart.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Alleen in het gidsgebied: de Pacifische kant van Mexico, van Sinaloa en het zuidwesten van Durango tot Chiapas, met het stroomgebied van de Balsas in het binnenland, en de Islas Marías voor de kust van Nayarit.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het droogbos van Jalisco en Colima, bijvoorbeeld rond Chamela, en in het binnenland van Guerrero en Oaxaca. De nasale roep uit dicht struikgewas is vaak het eerste teken; het mannetje laat zich soms even zien op een open tak.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen in geschikt droogbos; dit bostype wordt in grote delen van West-Mexico omgezet in landbouwgrond. De populatie van de Islas Marías wordt soms als aparte soort beschouwd.
Wetenschappelijke naam
Granatellus venustus | Bonaparte, 1850
Bonaparte beschreef de soort in 1850 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Granatellus voerde hij in datzelfde werk in. Granatellus is een verkleinwoord van nieuw-Latijn granatus 'granaatrood', naar het rood op borst en buik. venustus is Latijn voor 'bekoorlijk, sierlijk', naar het fraaie rood-wit-grijze verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Comitán, Chiapas, Mexico.