Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Rosse muisspecht
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Rosse muisspecht | Dendrocincla homochroa
Ruddy Woodcreeper | Trepatroncos rojizo
De rosse muisspecht is een middelgrote, bijna egaal roodbruine muisspecht zonder streepjes of bandering. Hij volgt geregeld zwermen trekmieren en vangt daar insecten en andere ongewervelde dieren die voor de mieren op de vlucht slaan. Buiten de mierenzwermen is hij weinig opvallend.
Geluid
Een snelle, droge, wat nasale ratel, en een scherp, nasaal roepje. Bij mierenzwermen vaak luidruchtig.
Opname: William Adsett — CC BY-NC-SA 3.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm. Vrijwel geheel warm roodbruin, het helderst op kruin, vleugels en staart; kop wat grijzer rond de teugel en het oog. Keel iets lichter. Geen streepjes, vlekken of banden. Snavel recht en vrij stevig, hoornkleurig bruin. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De bruinvleugelmuisspecht Dendrocincla anabatina heeft een olijfbruin lijf met contrasterende, helder kaneelkleurige slagpennen en een lichte keel. De grijswangmuisspecht Dendrocincla fuliginosa (Honduras tot Panama) is doffer olijfbruin, met een grijsachtige wang en een donkere baardstreep. De rosse bladspeurder Clibanornis rubiginosus is ook roodbruin, maar klimt niet tegen stammen en heeft een kortere, minder spitse snavel.
Leefgebied
Vochtig en droger laagland- en voetheuvelbos, ook seizoensbos op het schiereiland Yucatán en droogbos aan de Pacifische kant, oud secundair bos en bosranden. Houdt zich vooral op in de lagere etages en zit graag laag tegen een stam bij een zwerm trekmieren. Nestelt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Van het zuiden van Mexico (onder meer Veracruz, Oaxaca, Chiapas en het schiereiland Yucatán) door Belize, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua en Costa Rica tot Panama. Buiten het gidsgebied in het noorden van Colombia en het noordwesten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De beste kans is bij een zwerm trekmieren, waar hij vaak samen met mierenvogels en andere muisspechten foerageert; in Tikal in Guatemala geregeld te zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen, maar afhankelijk van bos met trekmieren en daardoor gevoelig voor versnippering.
Wetenschappelijke naam
Dendrocincla homochroa | (Sclater, 1860)
Sclater beschreef de soort in 1860 als Dendromanes homochrous; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Dendrocincla werd in 1840 ingevoerd door Gray. Dendrocincla is Grieks, van dendron 'boom' en kinklos, een door Aristoteles genoemde, niet nader bekende vogel die later met kwikstaarten werd verbonden. homochroa is Grieks, van homokhroos 'eenkleurig', naar het egaal roodbruine verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Teotalcingo, Oaxaca, Mexico.