Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Schone boomloper

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Schone boomloper | Margarornis bellulus

Beautiful Treerunner | Subepalo bonito

De schone boomloper is een ovenvogel van het nevelwoud op de hoogste bergtoppen van Darién, in het oosten van Panama en het aangrenzende noordwesten van Colombia. Hij klimt als een boomkruiper langs bemoste takken en valt op door de witte, zwart omrande druppels op de onderdelen. Het is een van de minst bekende vogels van het gidsgebied.

Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.

Geluid

Het geluid is weinig gedocumenteerd.

Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.

Herkenning

15–16 cm. Rug, vleugels en staart roodbruin; kruin donkerder en bruiner. Een smalle witachtige wenkbrauwstreep. Keel wit. Borst en buik olijfbruin met grote witte, zwart omrande druppelvlekken. Staartveren met uitstekende, stekelachtige schachtpunten, die bij het klimmen als steun dienen. Snavel kort en recht. Mannetje en vrouwtje gelijk.

Verwarrings­soorten

In zijn kleine verspreidingsgebied is er geen andere boomloper. De vlekborstboomloper Premnoplex brunnescens is donkerder bruin, met een okergele keel en kleinere okergele vlekken, en zoekt lager in het bos. Muisspechten zijn groter, met een langere snavel.

Leefgebied

Vochtig, sterk bemost nevelwoud en dwergbos op bergtoppen, vooral boven ongeveer 1300 m. Zoekt in de middenlaag en de kronen langs takken en tussen mos en epifyten naar kleine ongewervelde dieren, meestal in gemengde groepen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Alleen bekend van de hoogste bergen van Darién in het oosten van Panama, zoals Cerro Pirre en het Tacarcunamassief, en van het aangrenzende grensgebied in het noordwesten van Colombia.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Het leefgebied is alleen bereikbaar met een meerdaagse tocht naar de bergtoppen van het Nationaal Park Darién, zoals Cerro Pirre. Daar zoekt hij mee in gemengde groepen hoog in het bemoste bos.

Staat van instandhouding

Gevoelig. Het zeer kleine verspreidingsgebied ligt op enkele geïsoleerde bergtoppen; het leefgebied is grotendeels moeilijk bereikbaar en beschermd, maar de soort is kwetsbaar voor ontbossing en verstoring in het grensgebied.

Wetenschappelijke naam

Margarornis bellulus | Nelson, 1912

Nelson beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Margarornis werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. Margarornis is Grieks, van margaron 'parel' en ornis 'vogel', naar de parelachtige druppelvlekken op de onderdelen. bellulus is Latijn voor 'lief, sierlijk' (verkleinwoord van bellus 'mooi'). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Pirre, Darién, Panama.