Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Streepkeelwinterkoning

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Streepkeelwinterkoning | Cantorchilus leucopogon

Stripe-throated Wren | Cucarachero gorjirrayado

De streepkeelwinterkoning is een kleine, bruine winterkoning van het vochtige laaglandbos in het oosten van Panama, met een zwart-wit gestreepte keel en een ongestreepte, okerbruine onderzijde. Hij houdt zich op in kluwens van lianen en dicht gebladerte op middelhoogte, vaak in paren of met gemengde groepen.

Streepkeelwinterkoning (Cantorchilus leucopogon)
Foto: Aitor — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Korte, heldere fluitfrasen die enkele keren worden herhaald. Roept met een droog ratelen.

Luister: ZangXC863379

Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

11–12 cm. Bovendelen bruin, staart met smalle zwarte banden. Smalle witte wenkbrauwstreep; wangen en keel zwart-wit gestreept. Borst en buik egaal oker- tot grijsbruin. Snavel donker. De geslachten zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De streepborstwinterkoning Cantorchilus thoracicus (westelijker) heeft ook een dicht gestreepte borst. De witoorwinterkoning Cantorchilus leucotis heeft een ongestreepte witte keel en een opvallende witte wenkbrauwstreep, en leeft meer in laag struikgewas en langs water.

Leefgebied

Vochtig laaglandbos en voetheuvelbos, vooral bosranden, open plekken en oud secundair bos. Zoekt op middelhoogte tot in de lagere kronen in dicht gebladerte en kluwens van lianen naar insecten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Oosten van Panama, vooral in Darién. Buiten het gidsgebied in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Meestal te ontdekken aan de zang uit bosranden en kluwens van lianen; trekt vaak mee met gemengde groepen kleine insecteneters.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied binnen het gidsgebied is klein, maar daarbuiten komt de soort over een groter gebied voor.

Wetenschappelijke naam

Cantorchilus leucopogon | (Salvadori & Festa, 1899)

Salvadori & Festa beschreef de soort in 1899 als Thryophilus leucopogon; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cantorchilus werd in 2006 ingevoerd door Mann, Barker, Graves, Dingess-Mann & Slater. Cantorchilus combineert Latijn cantus 'zang' met Grieks orkhilos 'winterkoning': 'zangwinterkoning'. leucopogon is Grieks, van leukos 'wit' en pōgōn 'baard', naar de witte, gestreepte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Peripa, Pichincha, Ecuador.