Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Veraguakwartelduif
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Duiven, toerako's en verwanten Columbaves › Duiven en zandhoenders Columbimorphae
Veraguakwartelduif | Leptotrygon veraguensis
Olive-backed Quail-Dove | Paloma perdiz de Veragua
De veraguakwartelduif is een donkere, zwaargebouwde kwartelduif van nat laaglandbos in het zuidoosten van het gidsgebied, van het zuiden van Nicaragua tot Panama. Een brede witte streep onder het oog is het beste kenmerk. De soort is genoemd naar Veragua, een oude naam voor het westen van Panama, en komt buiten het gidsgebied alleen in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador voor.
Geluid
Een laag, kort, enkelvoudig woeoeh, met een wat kikkerachtige klank, met tussenpozen van enkele seconden herhaald. Het geluid draagt niet ver en is in het dichte bos moeilijk te lokaliseren.
Opname: Olaf Jahn — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
21–25 cm, gedrongen, met een korte staart en lange poten. Het voorhoofd is wit en gaat over in een grijze kruin en een paarsachtig glanzende achterkruin en nek. Onder het oog loopt een brede witte streep, met daaronder een smallere zwarte streep. De bovendelen zijn donker olijfbruin tot paarsbruin, met een groene of paarse glans op nek en mantel. De keel is wit, de borst grijsbruin met glans, de buik witachtig tot beige en de flanken roodachtig okerkleurig. Het vrouwtje heeft soms een beige voorhoofd en kruin. Jonge vogels missen de glans en hebben roodbruine randjes aan de veren.
Verwarringssoorten
De rosse kwartelduif Geotrygon montana is roodbruin, met een okerkleurige in plaats van witte streep onder het oog en een roodbruine baardstreep. De bisschopskwartelduif Geotrygon violacea heeft een bleek gezicht zonder streep, een roodbruine rug en een rode snavel. De lawrence' kwartelduif Zentrygon lawrencii heeft ook een witte gezichtsstreep, maar is grijzer, met een paarse mantel, en leeft hoger, in het bergbos van Costa Rica en Panama.
Leefgebied
De bodem van dicht, nat laaglandbos en heuvelbos en hoog secundair bos, bij voorkeur in vochtige ravijnen en langs beken; van zeeniveau tot ongeveer 900 m. Leeft alleen of in paartjes en loopt rustig over de strooisellaag op zoek naar zaden, afgevallen vruchten en kleine ongewervelde dieren. Bij verstoring loopt hij weg of vliegt laag weg met klapperende vleugels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
De Caribische kant van het zuiden van Nicaragua, Costa Rica en Panama, en in het oosten van Panama ook de Pacifische kant, onder meer in Darién. Buiten het gidsgebied aan de Pacifische kant van Colombia tot in Esmeraldas in het noordwesten van Ecuador.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De beste kansen liggen in ongestoord bos aan de Caribische kant van Costa Rica, zoals bij La Selva, en in het oosten van Panama. Vroeg in de ochtend langzaam over natte, stille bospaden lopen en goed luisteren naar het lage woeoeh levert het meeste op; de witte gezichtsstreep valt ook in het halfdonker van de bosbodem op.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is in het gidsgebied plaatselijk vrij algemeen, maar afhankelijk van groot, ongestoord laaglandbos en gaat achteruit waar dat bos verdwijnt.
Wetenschappelijke naam
Leptotrygon veraguensis | (Lawrence, 1866)
Lawrence beschreef de soort in 1866 als Geotrygon Veraguensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leptotrygon werd in 2013 ingevoerd door Banks, Weckstein, Remsen & Johnson. Leptotrygon is een samentrekking van de geslachten Leptotila en Geotrygon, naar de verwantschap van deze kwartelduif met beide. veraguensis betekent 'uit Veraguas', de provincie in Panama waar de soort werd beschreven. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Veraguas, Panama.