Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Vulkaanjunco
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Vulkaanjunco | Junco vulcani
Volcano Junco | Junco volcanero
De vulkaanjunco is een grote, bruine junco van het hooggebergte van Costa Rica en het westen van Panama, met geeloranje ogen in een zwart masker. Hij leeft rond en boven de boomgrens in páramo en struikgewas op de hoogste toppen en is daar vaak weinig schuw.
Geluid
De zang is een korte, gevarieerde reeks hoge, piepende tonen en trillers. Roep een droog, hoog tsiet.
Opname: Brian Cox — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
15–17 cm. Iris geel tot oranjegeel, omgeven door zwarte teugel en oogvlek. Kop en onderdelen grijsbruin, keel en buik lichter. Rug en vleugels warm bruin met donkere strepen. Snavel roze tot geelachtig, met een donkerder punt. Poten roze. Weinig of geen wit in de staart. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn sterker gestreept.
Verwarringssoorten
Binnen het verspreidingsgebied komt geen andere junco voor. De grootpootstruikgors Pezopetes capitalis is groter, olijfgroen met een zwarte kop met grijze kruinstreep en leeft in de ondergroei van bamboe en bos. De leigrijze berghoningkruiper Diglossa plumbea is kleiner, egaal leigrijs en heeft een smalle, omhooggebogen snavel met een haakpunt.
Leefgebied
Páramo, dicht struikgewas, graslanden en open lavavelden op de hoogste vulkanen en bergkammen, meestal boven 2800 m; ook de randen van laag bergbos en open terrein langs wegen en rond gebouwen op de toppen. Zoekt op de grond naar zaden en insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch in de hooglanden van Costa Rica en het westen van Panama: de toppen van de Irazú en de Turrialba, de Cordillera de Talamanca met onder meer de Cerro de la Muerte en de Chirripó, en de Volcán Barú in Chiriquí.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Gemakkelijk te zien op de Cerro de la Muerte langs de Pan-Amerikaanse weg en op de top van de Irazú, waar hij vaak op de grond langs de weg en bij uitkijkpunten scharrelt.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Plaatselijk algemeen binnen een klein verspreidingsgebied; opwarming van het klimaat kan het leefgebied op de hoogste toppen verkleinen.
Wetenschappelijke naam
Junco vulcani | (Boucard, 1878)
Boucard beschreef de soort in 1878 als Zonotrichia vulcani; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Junco werd in 1831 ingevoerd door Wagler. Junco komt van het Latijnse iuncus 'bies'. vulcani is Latijn voor 'van de vulkaan', naar de Irazú-vulkaan in Costa Rica waar de soort werd ontdekt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Irazú-vulkaan, Costa Rica.