Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Zwartkintowie
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Zwartkintowie | Melozone aberti
Abert's Towhee | Toquí de Abert
De zwartkintowie is een grote, kaneelbruine gors met een zwart gezicht rond de snavelbasis, die leeft in dichte struiken langs rivieren in de woestijn. Het grootste deel van het verspreidingsgebied ligt in het zuidwesten van de Verenigde Staten; in het gidsgebied komt hij alleen in het uiterste noordwesten van Mexico voor.
Geluid
De roep is een scherp, hoog piek, vaak herhaald. De zang is een reeks piek-tonen die eindigt in een droge ratel; paartjes laten bij ontmoetingen een piepend, ratelend duet horen.
Opname: Scott Crabtree — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
21–23 cm. Effen kaneelbruin, de onderzijde iets warmer en lichter dan de bovenzijde, de onderstaartdekveren roestbruin. Rond de snavelbasis en op de kin een zwart gezichtje. Snavel bleek grijs tot hoornkleurig. Staart lang en donkerbruin. Geen borstvlek en geen gestreepte keel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De bruine towie Melozone fusca is grijzer, met een roestbruine kruin, een gestreepte okerkleurige keel en een donkere borstvlek, en leeft eerder op droge, rotsige hellingen dan langs rivieren. De californische towie Melozone crissalis, verder westelijk in Baja California, is grijzer bruin, met een okerkleurige keel met fijne streepjes en zonder zwart gezicht.
Leefgebied
Dichte struiken langs rivieren en irrigatiekanalen in de woestijn: mesquite, wilgen, populieren en tamarisk, ook ruige randen van akkers en tuinen in dorpen. Blijft meestal laag en verborgen. Zoekt op de grond onder struiken naar insecten en zaden.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Zuidwesten van de Verenigde Staten, vooral in de dalen van de Colorado en de Gila. In het gidsgebied alleen in het noordoosten van Baja California (Mexicali-vallei en Colorado-delta) en het noordwesten van Sonora.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het gidsgebied het best te zoeken in begroeiing langs kanalen en akkers in de Mexicali-vallei en in de Colorado-delta; de scherpe roep verraadt de vogel vaak eerder dan dat hij te zien is.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). In het gidsgebied plaatselijk en schaars; afhankelijk van oeverbegroeiing, die door waterwinning en landbouw sterk is afgenomen.
Wetenschappelijke naam
Melozone aberti | (Baird, 1852)
Baird beschreef de soort in 1852 als Pipilo aberti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Melozone werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. Melozone is Grieks, van mēlon 'wang' en zōnē 'gordel, band', naar de getekende wangen van de typesoort. aberti eert de Amerikaanse legerofficier en verkenner James William Abert (1820–1897), die in het zuidwesten vogels verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit omgeving van Gila Bend, Arizona.