Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Amerikaanse smient
Amerikaanse smient | Mareca americana
American Wigeon | Silbón americano
De Amerikaanse tegenhanger van de smient, die als dwaalgast over de Atlantische Oceaan komt. In het gebied is hij alleen uit Marokko bekend, waar tot nu toe zeven waarnemingen zijn gedaan, de laatste van drie vogels tegelijk bij Oualidia in december 2024.
Geluid
Het mannetje fluit drieledig, wie-wiew-wiu, zachter en minder scherp dan de smient; het vrouwtje knort laag.
Opname: Valerie Heemstra — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
Zo groot als een smient, met dezelfde ronde kop en korte blauwgrijze snavel met zwarte punt en zwarte basisrand. Het mannetje heeft een grijs gespikkelde kop met een witte bles en een brede, glanzend groene band van het oog naar de nek, een roze-bruine borst en flanken en een wit vleugelvlak. Het vrouwtje is grijsbruin met een grijzere, sterk gespikkelde kop die contrasteert met de oranjebruine flanken, en vaak een donkere vlek rond het oog. In vlucht zijn bij beide seksen de zuiver witte oksels en middelste ondervleugeldekveren het beste kenmerk.
Verwarringssoorten
De smient (Mareca penelope) heeft bij het mannetje een kastanjebruine kop met roomgele bles en grijze flanken; het vrouwtje heeft een bruinere kop zonder sterk contrast en grijze oksels. Hybriden tussen beide soorten komen voor en tonen een mengsel van kenmerken, zoals een groenige oogband op een roodbruine kop.
Leefgebied
Lagunes, zoutpannen, riviermondingen en grazige oevers van meren, meestal tussen groepen smienten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de leefgebieden van Noord-Afrika en het Midden-Oosten.
Verspreiding en trek
In Marokko zeven waarnemingen in de winter, vooral langs de Atlantische kust, zoals bij de zoutpannen van Oualidia. Elders in het gebied niet met zekerheid vastgesteld. Broedt in Alaska en Canada tot het noorden van de Verenigde Staten en overwintert van de Verenigde Staten tot Midden-Amerika en het Caribisch gebied; zwerft jaarlijks naar West-Europa.
Hoe en wanneer kijken
Doorzoek in Marokko van december tot februari de groepen smienten in de lagunes van Oualidia, Sidi Moussa en de Merja Zerga. Let op een mannetje met een witte bles en een groene band achter het oog; bij een vrouwtje zijn de witte oksels in vlucht het beslissende kenmerk.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gebied een dwaalgast die zelf niet uit het gebied afkomstig is; bij twijfelgevallen moet men hybriden met de smient uitsluiten.
Wetenschappelijke naam
Mareca americana | (Gmelin, 1789)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Anas americana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mareca werd in 1824 ingevoerd door Stephens. Mareca gaat terug op het Portugese marreco, een woord voor een kleine eend. americana is Latijn voor 'Amerikaans', naar het Noord-Amerikaanse broedgebied. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Louisiana en New York.