Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauw-gouden tangare
Blauw-gouden tangare | Bangsia arcaei
Blue-and-gold Tanager | Tangara de Arcé | Sanhaço-azul-e-dourado
De blauw-gouden tangare is een gedrongen tangare van het vochtige voetheuvelbos aan de Caribische zijde van Costa Rica en Panama. In het gidsgebied is hij alleen als zeldzame dwaalgast of grensgeval bekend, van het uiterste noordwesten van Colombia bij de grens met Panama. Hij leeft in paren of kleine groepjes in de middenlaag van het bos.
Geluid
Hoge, dunne tsiet-roepjes en een korte reeks hoge, scherpe tonen; weinig beschreven.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
15 cm, met een korte, stevige snavel en een korte staart. Kop, bovendelen en keel zijn diep donkerblauw, de schouders en vleugelranden iets lichter blauw. Borst en buik zijn helder goudgeel, de flanken olijfkleurig. De iris is rood. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een groenige zweem op de bovendelen.
Verwarringssoorten
De goudborsttangare Bangsia rothschildi van het Chocó heeft een zwartblauw lichaam met alleen een gele borstvlek en gele onderstaartdekveren, en een donkere iris. De zwart-gouden tangare Bangsia melanochlamys leeft in de Andes van Colombia en is zwart met een goudgeel midden van borst en buik. Geen andere tangare in het gebied combineert een egaal blauwe bovenzijde met volledig gele onderdelen.
Leefgebied
Vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, ruwweg tussen 400 en 1500 m, vooral in de middenlaag en aan bosranden. Eet vruchten en bessen en zoekt daarnaast insecten op takken en mos, vaak in gemengde groepen. Het nest is een kom van mos in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen bekend van enkele waarnemingen in het uiterste noordwesten, bij de grens met Panama. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied op de Caribische helling van Costa Rica en in de bergen van West- en Midden-Panama.
Hoe en wanneer kijken
Het voorkomen in het gidsgebied beperkt zich tot een afgelegen grensgebied. Een waarneming verdient documentatie met foto of geluidsopname.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied is klein en het bos op de lagere hellingen wordt plaatselijk gekapt voor landbouw en veeteelt.
Wetenschappelijke naam
Bangsia arcaei | (Sclater & Salvin, 1869)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1869 als Buthraupis arcaei; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Bangsia werd in 1919 ingevoerd door Penard. De geslachtsnaam eert Outram Bangs (1863–1932), Amerikaans zoöloog en vanaf 1900 conservator zoogdieren van het Museum of Comparative Zoology van Harvard. De soortnaam eert de Guatemalteekse verzamelaar Enrique Arcé, die rond 1870 actief was in Guatemala, Costa Rica en Panama. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cordillera del Chucú, Veraguas, Panama.