Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Blauwbaardamazone
Blauwbaardamazone | Amazona festiva
Festive Amazon | Amazona festiva | Papagaio-da-várzea
De blauwbaardamazone is een amazonepapegaai van het overstromingsbos en de riviereilanden langs de grote rivieren van het westelijke Amazonegebied. Aan de rode onderrug en stuit, die vooral in de vlucht zichtbaar zijn, is hij van de andere amazones te onderscheiden. Paren en groepen vliegen in de schemering met snelle, ondiepe vleugelslagen naar gezamenlijke slaapplaatsen op eilanden in de rivier.
Geluid
Een schorre, wat nasale roep, zoals wa-ak, en in de vlucht herhaalde, rollende kreten; paren houden voortdurend contact. Bij de slaapplaatsen roepen groepen in de schemering langdurig.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
34 cm, met een middellange, afgeronde staart. Het kleed is groen. Een smalle band over voorhoofd en teugel is donkerrood, boven en achter het oog loopt blauw, en ook kin en keel zijn blauwachtig. Onderrug en stuit zijn scharlakenrood, wat bij zittende vogels vaak onder de vleugels verborgen blijft. Er is geen rode vleugelspiegel; de slagpennen zijn deels blauw. De snavel is donker grijs. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben minder rood op kop en rug.
Verwarringssoorten
De oranjevleugelamazone Amazona amazonica heeft een geel en blauw gezicht, een oranje vleugelspiegel en geen rode rug. De geelvoorhoofdamazone Amazona ochrocephala heeft geel op de kruin en een rode vleugelspiegel. De grote amazone Amazona farinosa is groter, met een berijpt grijsgroene rug en een rode vleugelspiegel. De kortstaartpapegaai Graydidascalus brachyurus is kleiner, met een zeer korte staart en zonder rood of blauw op de kop.
Leefgebied
Overstromingsbos (várzea), riviereilanden, galerijbos en bosranden langs grote, slibrijke rivieren, ook moerasbos met palmen, in het laagland tot ruwweg 300 m. Eet vruchten, zaden en bloemen in het bladerdak. Broedt in holten in bomen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het uiterste zuidoosten langs de Amazone, en plaatselijk in het oosten langs de Meta en de Orinoco, waar de vorm bodini leeft, die vaak als aparte soort wordt behandeld. In Ecuador zeldzaam in het oostelijke laagland, langs de Napo en de Aguarico. In Peru langs de Amazone en haar grote zijrivieren in het noordoosten, zoals de Napo, de Marañón en de Ucayali. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de Amazone in Brazilië en langs de Orinoco in Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vanaf een boot op de Amazone en de Napo bij Iquitos in Peru, vooral in de schemering, wanneer paren en groepen laag over de rivier naar slaapplaatsen op riviereilanden vliegen. Let in de vlucht op de rode onderrug.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in deze taxonomische opvatting. De soort is langs de grote rivieren plaatselijk algemeen, maar wordt gevangen voor de handel in kooivogels en bejaagd; kap van het overstromingsbos is een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Amazona festiva | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Psittacus festivus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Amazona werd in 1830 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam is een verlatijnsing van Amazone, de naam die de Franse natuuronderzoeker Buffon in de 18e eeuw aan deze papegaaien gaf, omdat hij meende dat ze uit het Amazonegebied kwamen. De soortnaam komt van Latijn festivus, 'feestelijk, vrolijk', van festum, 'feest'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Amazone, Brazilië.