Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Bronsvleugelpunaduif
Bronsvleugelpunaduif | Metriopelia aymara
Golden-spotted Ground Dove | Tortolita de puntos dorados | Rolinha-de-pintas-douradas
De bronsvleugelpunaduif is een kleine, egaal roze-bruine duif van de hoge puna in het zuiden van Peru en in Bolivia. Zijn naam dankt hij aan de goudbronzen vlekjes op de vleugel. Hij leeft vaak in groepen op kale grond rond dorpen, kralen en langs wegen op de hoogvlakte.
Geluid
Een zacht, kort koeren, weinig vaak gehoord. Bij het opvliegen maken de vleugels een zoemend of ratelend geluid.
Opname: Cristian Pinto — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–19 cm, gedrongen, met een korte staart. Het verenkleed is egaal grijsbruin tot roze-bruin, op de onderdelen lichter en rozer. Op de vleugeldekveren liggen kleine vlekjes met een goudbronzen tot koperen glans. De handpennen en de staart zijn zwart; er is geen wit in vleugel of staart. Het oog is donker, met een smalle, onopvallende kale ring. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben lichte veerranden.
Verwarringssoorten
De grote punaduif Metriopelia melanoptera is groter en grijzer, met een witte vlek op de vleugelboeg. De naaktoogpunaduif Metriopelia ceciliae heeft een geeloranje kale huid rond het oog en lichte stippels op de bovendelen, en leeft meestal lager. De geoorde treurduif Zenaida auriculata is slanker en langer van staart, met zwarte vlekken op de vleugel.
Leefgebied
Open puna en altiplano met kort gras, kale grond en stenen, de randen van akkers, kralen en dorpen, ruwweg tussen 3000 en 5000 m. Foerageert in paren en groepen op de grond naar zaden. Het nest ligt in een rotsspleet, een stenen muur of een gat in een wal.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in de hoge Andes van het zuiden, plaatselijk noordwaarts tot in het centrum. In Bolivia op de altiplano en in de westelijke Andes. Ontbreekt in Colombia en Ecuador, en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op de altiplano rond het Titicacameer en in de puna van Zuid-Peru en West-Bolivia, vooral bij kralen, dorpen en langs wegen, waar groepjes op de kale grond foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC). Plaatselijk algemeen op de puna.
Wetenschappelijke naam
Metriopelia aymara | (Prévost, 1840)
Prévost beschreef de soort in 1840 als Columba Aymara; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Metriopelia werd in 1855 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks metrios, 'bescheiden, matig', met peleia, 'duif'. De soortnaam verwijst naar de Aymara, het inheemse volk van de hoogvlakten rond het Titicacameer. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tacora, Chili.