Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Grote punaduif

Grote punaduif | Metriopelia melanoptera

Black-winged Ground Dove | Tortolita alinegra | Rolinha-de-asa-preta

De grote punaduif is de grootste van de punaduiven en de meest wijdverbreide, van het zuiden van Colombia tot ver in het zuiden van het continent. Het is een grijsbruine duif van het open hooggebergte, met zwarte vleugels en staart en een witte vlek op de vleugelboeg. Hij leeft vaak in groepen en vliegt met luid fluitende vleugels op.

Grote punaduif (Metriopelia melanoptera)
Foto: Allan Harris — CC0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een zacht, wat schor koeren, vooral in de broedtijd. Bij het opvliegen fluiten de vleugels luid.

Luister: ZangXC336400

Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

21–23 cm, vrij groot en zwaar voor een grondduif. De bovendelen zijn grijsbruin, de onderdelen lichter, roze-grijs. Hand- en armpennen zijn zwart, en op de vleugelboeg zit een witte vlek die ook bij de zittende vogel vaak te zien is. De staart is zwart. Voor en rond het oog zit een kleine kale huid, geel tot oranje. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben lichte veerranden.

Verwarrings­soorten

De bronsvleugelpunaduif Metriopelia aymara is kleiner, mist de witte vleugelboeg en heeft goudbronzen vlekjes op de vleugeldekveren. De naaktoogpunaduif Metriopelia ceciliae is kleiner, met lichte stippels op de bovendelen en een grotere geeloranje oogvlek. De geoorde treurduif Zenaida auriculata is slanker, met zwarte vlekken op de vleugel, zwarte streepjes op de kop en geen wit op de vleugelboeg.

Leefgebied

Páramo en puna met struikjes en rotsen, randen van Polylepis-bos, struikrijke hellingen, ravijnen en de omgeving van hooggelegen akkers en dorpen, ruwweg tussen 2500 en 5000 m, in het zuiden van het verspreidingsgebied lager. Eet zaden op de grond. Het nest ligt in een struik, een rotsspleet of tussen stenen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia alleen in het uiterste zuiden, in Nariño. In Ecuador in de páramo van de hele Andes. In Peru in de Andes van noord tot zuid. In Bolivia in de Andes. Niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Chili en Argentinië, zuidwaarts tot in Patagonië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In open páramo en puna met struiken en rotsen, bijvoorbeeld rond de vulkanen van Ecuador en in de hoge dalen van Peru en Bolivia; groepjes vliegen op met fluitende vleugels en tonen dan de zwarte vleugels met witte boeg.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd (LC). Wijdverbreid en plaatselijk algemeen in het hooggebergte.

Wetenschappelijke naam

Metriopelia melanoptera | (Molina, 1782)

Molina beschreef de soort in 1782 als Columba Melanoptera; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Metriopelia werd in 1855 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks metrios, 'bescheiden, matig', met peleia, 'duif'. De soortnaam combineert Grieks melas, 'zwart', met pteron, 'vleugel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chili.