Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Naaktoogpunaduif
Naaktoogpunaduif | Metriopelia ceciliae
Bare-faced Ground Dove | Tortolita moteada | Rolinha-de-cara-nua
De naaktoogpunaduif is een kleine, gedrongen duif van de droge Andes van Peru en Bolivia, met een kale, geeloranje huid rond het oog. Hij leeft vaak dicht bij mensen, in dorpen, op erven en akkerterrassen, en broedt graag in muren en onder daken. Het is de punaduif van de middelste en hogere dalen.
Geluid
Een zacht, wat hees koeren, vaak in korte reeksen. Bij het opvliegen maken de vleugels een duidelijk ratelend of zoemend geluid.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
16–18 cm, compact, met een vrij korte staart. De bovendelen zijn grijsbruin, op rug en vleugeldekveren met lichte, roomkleurige stippels en randjes, waardoor de vogel gespikkeld lijkt. De onderdelen zijn roze-beige. Rond het oog zit een opvallende kale huid, geel tot oranje. De handpennen zijn zwartachtig, de staart is donker met lichte toppen aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met een kleinere kale oogvlek.
Verwarringssoorten
De bronsvleugelpunaduif Metriopelia aymara leeft hoger op de puna, mist de geeloranje oogvlek en heeft goudbronzen vlekjes op de vleugel. De grote punaduif Metriopelia melanoptera is groter en egaler grijsbruin, met een witte vlek op de vleugelboeg en een zwarte staart. De Peruaanse steenduif Columbina cruziana aan de kust heeft een gele snavelbasis, een paarse vleugelstreep en roodbruine handpennen in de vlucht.
Leefgebied
Akkers en terrassen, droge, struikrijke hellingen, rotswanden, dorpen en kleine steden in de Andes, ruwweg tussen 2000 en 4000 m, plaatselijk lager op de westflank. Eet zaden die op de grond worden opgepikt, vaak in paren of kleine groepen. Het nest ligt in een spleet in een rots of muur, of onder een dak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in de Andes van het noorden tot het zuiden, vooral op de westflank en in de droge dalen. In Bolivia in de Andes en de droge dalen. Ontbreekt in Colombia en Ecuador, en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In dorpen en op erven in de Andes van Peru en Bolivia, bijvoorbeeld rond Cusco en Arequipa, foerageren paren op de grond langs paden en muren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC). Algemeen; profiteert van kleinschalige landbouw en bewoning.
Wetenschappelijke naam
Metriopelia ceciliae | (Lesson, 1845)
Lesson beschreef de soort in 1845 als Columba (Chamoepelia) Ceciliae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Metriopelia werd in 1855 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks metrios, 'bescheiden, matig', met peleia, 'duif'. De soortnaam eert Cécile Estelle Atala Gautrau, geboren Lesson (1819–1845), de oudste dochter van de Franse natuuronderzoeker René Lesson. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.