Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Purperborstgrondduif
Purperborstgrondduif | Paraclaravis mondetoura
Maroon-chested Ground Dove | Tórtola pecho morado | Pararu-de-peito-vinho
De purperborstgrondduif is een duif van bamboebestanden in het bergbos van de Andes. Hij is sterk afhankelijk van het massaal zaadzetten van bamboe (vooral Chusquea) en verschijnt dan plaatselijk in aantal, om daarna weer jaren onopgemerkt te blijven. Op de meeste plaatsen is hij schaars en onregelmatig.
Geluid
Een diepe, herhaalde roep van twee tonen, hoe-woep, en een enkele woep, met regelmatige tussenpozen vanuit dekking gegeven.
Opname: Manuel Espejo — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–22 cm, met een vrij lange staart. Het mannetje is blauwgrijs, met een witachtig voorhoofd en gezicht, een purperbruine tot kastanjebruine borst en een lichtere buik; de vleugeldekveren hebben donkerpaarse banden en de buitenste staartpennen zijn wit. Het vrouwtje is bruin, met een lichter gezicht, donkerpaarse banden op de vleugel en lichte toppen aan de buitenste staartpennen. De poten zijn roze. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De blauwe grondduif Claravis pretiosa leeft lager, in het laagland; het mannetje mist de purperbruine borst en heeft zwarte buitenste staartpennen, het vrouwtje heeft roodbruine vleugelvlekken en een roodbruine stuit. Kwartelduiven zoals de teugelkwartelduif Zentrygon frenata zijn groter en zwaarder, met een gestreepte of getekende kop, en lopen over de bosbodem.
Leefgebied
Bamboebestanden in vochtig bergbos, nevelwoud en aan bosranden, vooral waar bamboe zaad zet, meestal tussen 1500 en 3000 m, soms lager. Eet vooral bamboezaad, ook andere zaden, op de grond en in de bamboe. Het nest is een platform van takjes laag in de begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia zeer plaatselijk in de Andes en in de Sierra Nevada de Santa Marta. In Ecuador zeldzaam op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank van de Andes. In Bolivia in de Yungas. Niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van Mexico, Midden-Amerika en Venezuela. Door het nomadische gedrag wisselt het voorkomen van jaar tot jaar.
- Jaarrond
- Zomergast (ca. apr–sep)
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Houd berichten bij over bloeiende en zaadzettende bamboe op de oostflank van de Andes; daar verschijnen de vogels dan tijdelijk. Luister naar de diepe, herhaalde roep in dichte bamboe.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC), maar schaars en onregelmatig. De soort is afhankelijk van bamboe in bergbos en daardoor gevoelig voor ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Paraclaravis mondetoura | (Bonaparte, 1856) (GBIF: Claravis mondetoura)
Bonaparte beschreef de soort in 1856 als Peristera mondetoura; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Paraclaravis werd in 2018 ingevoerd door Sangster, Sweet & Johnson. De geslachtsnaam combineert Grieks para, 'naast, verwant aan', met de geslachtsnaam Claravis, waarin deze soorten eerder stonden; Claravis komt van Latijn clarus, 'helder', en avis, 'vogel'. De soortnaam eert Pauline Louise Jeanne Angélique Geoffroy Saint-Hilaire, geboren Brière de Mondétour (1785–1876), de vrouw van de Franse zoöloog Étienne Geoffroy Saint-Hilaire. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caracas, Venezuela.