Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Bruinbuiklijster
Bruinbuiklijster | Turdus fulviventris
Chestnut-bellied Thrush | Zorzal ventricastaño | Sabiá-de-barriga-castanha
De bruinbuiklijster is een lijster van het bergbos van de noordelijke Andes, met een zwarte kop, een leigrijze rug en een roestbruine buik. Hij komt voor van Venezuela tot het noorden van Peru. In het gidsgebied is hij wijdverbreid, maar overal vrij schaars en plaatselijk.
Geluid
De zang is een reeks heldere, fluitende frasen, vrij langzaam en met pauzes, vooral in de vroege ochtend. De roep is een zacht tsjuk.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24–25 cm. Kop en keel zijn zwart, de bovendelen en vleugels leigrijs. De borst is grijs en gaat scherp over in de roestbruine tot kastanjebruine buik. De snavel is oranjegeel, met een smalle oranjegele oogring; de poten zijn geelbruin. Het vrouwtje is doffer, met een minder diep zwarte kop. Jonge vogels zijn bruiner, met lichte vlekken op de bovendelen.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de kapucijnerlijster Turdus olivater heeft ook een zwarte kop, maar een olijfbruine rug en geelbruine onderdelen zonder roestbruine buik. De reuzenlijster Turdus fuscater is groter en egaal donker. Mannetjes van de geelpootlijster Turdus flavipes hebben een grijze buik en gele poten.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud, bosranden en oud secundair bos, ongeveer tussen 1500 en 2700 m. Zoekt op de grond en in de middelste lagen naar insecten en vruchten. Het nest is een kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia vooral in de Oostelijke Cordillera, plaatselijk ook elders in de Andes en in de Serranía de Perijá. In Ecuador op de oostflank van de Andes. In Peru in het noorden, in Cajamarca en Amazonas. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes en de Perijá in Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de vroege ochtend langs bosranden en wegen door nevelwoud op de oostflank, waar de vogels op de grond of in vruchtdragende bomen foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Afhankelijk van bergbos en daardoor gevoelig voor ontbossing, maar ook aanwezig in bosranden en oud secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Turdus fulviventris | Sclater, 1858
Sclater beschreef de soort in 1858 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam komt van Latijn fulvus, 'roodbruin', en venter, 'buik': 'met roodbruine buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.