Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Taczanowski's lijster
Taczanowski's lijster | Turdus leucops
Pale-eyed Thrush | Zorzal ojiblanco | Sabiá-de-olho-branco
De taczanowski's lijster is een middelgrote lijster van het bergbos op de hellingen van de Andes en van de tafelbergen in Venezuela en de Guyana's. Het mannetje is glanzend zwart met een witte iris, een combinatie die onder de lijsters van het gidsgebied alleen deze soort heeft. De vogels zwerven en verschijnen plaatselijk bij vruchtdragende bomen.
Geluid
De zang is een gevarieerde, vrij snelle reeks korte, fluitende en kwetterende frasen met korte pauzes, vaak vanaf een hoge zitplaats in de kruin. Daarnaast een zacht tsjup en een korte ratel.
Opname: Charlie Vogt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–21 cm. Het mannetje is geheel glanzend zwart, met een lichte, blauwachtig witte iris, een gele snavel en gele poten. Het vrouwtje is egaal olijfbruin, iets lichter aan de onderdelen, met een lichtere, vaag gestreepte keel, een donkerder oog dan het mannetje, een donkere snavel en geelbruine poten. Jonge vogels zijn bruin, met lichte vlekken op de bovendelen.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de fluweellijster Turdus serranus is groter, met een donker oog, een oranje oogring, een oranje snavel en oranje poten. Het mannetje van de geelpootlijster Turdus flavipes heeft een grijze rug en buik en een gele oogring rond een donker oog. Het vrouwtje lijkt op vrouwtjes van andere bruine lijsters; let op de kleine maat, het egale kleed en de lichtere keel.
Leefgebied
Het bladerdak en de middelste lagen van vochtig bergbos, nevelwoud en bosranden, vooral tussen ongeveer 900 en 2200 m. Eet vooral vruchten en bessen en daarnaast insecten; soms verzamelen zich meerdere vogels bij vruchtdragende bomen. Het nest is een kom van mos en plantenmateriaal in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk op de hellingen van de Andes. In Ecuador vooral op de oostflank, plaatselijk ook in het noordwesten. In Peru langs de oostflank van de Andes van noord naar zuid. In Bolivia langs de oostflank in het noorden en midden van het land. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van Venezuela, Guyana en het uiterste noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in bergbos op de oostflank op zwarte lijsters in vruchtdragende bomen langs bosranden en wegen; het mannetje is aan de witte iris te herkennen. Vogels verschijnen onregelmatig, kunnen een plek weken achtereen bezoeken en daarna weer verdwijnen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand is verspreid en wisselend, maar de soort komt over een groot gebied voor; ontbossing van de hellingen speelt plaatselijk een rol.
Wetenschappelijke naam
Turdus leucops | Taczanowski, 1877
Taczanowski beschreef de soort in 1877 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en ōps, 'oog', naar het lichte oog van het mannetje. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ropaybamba, Peru.