Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bruinsnavelmuisspecht
Bruinsnavelmuisspecht | Campylorhamphus pusillus
Brown-billed Scythebill | Picoguadaña piquipardo | Arapaçu-de-bico-marrom
De bruinsnavelmuisspecht is de sikkelsnavel van het vochtige bergbos van de noordelijke Andes. Zijn lange, sterk gebogen snavel is bruin, niet rood. Hij is schaars en houdt zich op in de lagere en middelste lagen van bemost bos.
Geluid
De zang is een reeks heldere, trillende fluittonen die eerst stijgt en dan daalt; hij klinkt vooral in de vroege ochtend.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
23–24 cm, met een zeer lange, dunne, sterk gebogen, bruine snavel. Kop, mantel en onderdelen zijn donker roodbruin met smalle, duidelijke geelbruine strepen; de keel is geelbruin. Vleugels, stuit en staart zijn roodbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kolibriemuisspecht Campylorhamphus trochilirostris heeft een rode snavel en leeft lager, in drogere of open bossen en in het Amazonegebied. De wulpbekmuisspecht Drymotoxeres pucheranii is groter, met witte wang- en baardstrepen, en leeft meest hoger. De olijfrugmuisspecht Xiphorhynchus triangularis en de bergmuisspecht Lepidocolaptes lacrymiger van hetzelfde bergbos hebben een veel kortere snavel.
Leefgebied
Vochtig voetheuvel- en bergbos en nevelwoud, ook de randen, meestal van 900 tot 2100 m, plaatselijk lager. Zoekt in de lagere en middelste lagen langs bemoste stammen, lianen en bamboe naar insecten en spinnen, vaak in gemengde groepen. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie Andesketens en de Sierra de Perijá. Ecuador: plaatselijk op beide flanken van de Andes. Peru: plaatselijk in het noorden. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica, Panama en het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg in het bergbos de gemengde groepen in de lagere en middelste laag; de lange bruine snavel is te zien wanneer de vogel langs een bemoste stam klimt. In Colombia en noordwestelijk Ecuador wordt hij geregeld gezien in bergbos van de westflank.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is schaars en gebonden aan bergbos; ontbossing van de Andesflanken vermindert het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Campylorhamphus pusillus | (Sclater, 1860)
Sclater beschreef de soort in 1860 als Xiphorhynchus pusillus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campylorhamphus werd in 1901 ingevoerd door Bertoni. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks kampulos, 'gebogen', en rhamphos, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn pusillus, 'heel klein'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.