Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Buffons ara
Buffons ara | Ara ambiguus
Great Green Macaw | Guacamayo verde mayor | Arara-verde-grande
Buffons ara is de grootste groene ara. In het gidsgebied leeft hij in het noordwesten van Colombia en, als een kleine, geïsoleerde stand, in de heuvels bij Guayaquil in het westen van Ecuador. Paren en kleine groepen trekken over grote afstanden naar vruchtdragende bomen.
Geluid
Diep, rauw en schor gekrijs, vooral in de vlucht; lager dan dat van de soldatenara.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
80–90 cm, met een lange, puntige staart en een zware, zwarte snavel. Het kleed is licht geelachtig groen, met een rood voorhoofd. Het kale, roze gezicht heeft rijen kleine donkere veertjes. Onderrug en stuit zijn lichtblauw, de slagpennen blauw. De staart is van boven oranjerood met een blauwe punt; de onderkant van vleugels en staart is olijfgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De soldatenara Ara militaris is kleiner en donkerder grasgroen, met een roodbruinere staart; hij leeft vooral op de hellingen van de Andes, en de twee soorten komen in het gidsgebied nauwelijks samen voor. De dwergara Ara severus is veel kleiner, met een kastanjebruin voorhoofd en roodbruine ondervleugels.
Leefgebied
In Colombia vochtig laaglandbos en heuvelbos, ook bosranden en open plekken met grote bomen, tot ruwweg 600 m. In Ecuador halfdroog en droog loofbos in de heuvels. Eet vruchten, zaden en noten in de boomkruinen; in Midden-Amerika sterk afhankelijk van de almendro, Dipteryx oleifera. Broedt in holten in grote, oude bomen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het noordwesten, in de Chocó, Urabá en het noorden van Antioquia en Córdoba, plaatselijk. In Ecuador alleen in het westen, in de heuvels van de Cordillera Chongón-Colonche bij Guayaquil, met een stand van hooguit enkele tientallen vogels. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Ecuador in het Bosque Protector Cerro Blanco bij Guayaquil, het best vroeg in de ochtend. In Colombia in de grote bossen van Urabá en de noordelijke Chocó.
Staat van instandhouding
Ernstig bedreigd. Bos verdwijnt in een hoog tempo, en de vogels worden gevangen voor de kooivogelhandel. De Ecuadoraanse stand is uiterst klein.
Wetenschappelijke naam
Ara ambiguus | (Bechstein, 1811)
Bechstein beschreef de soort in 1811 als Psittacus ambiguus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ara werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Tupi ará, 'ara', een klanknabootsing van de roep van deze vogels. De soortnaam komt van Latijn ambiguus, 'twijfelachtig, onzeker'; mogelijk omdat de soort lastig te onderscheiden was van de Soldatenara. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noordwest-Colombia.