Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Chocótapaculo
Chocótapaculo | Scytalopus chocoensis
Choco Tapaculo | Tapaculo del Chocó | Macuquinho-do-chocó
De Chocótapaculo is een kleine, donkergrijze tapaculo van de ondergroei van het natte voetheuvelbos in het Chocó, van het oosten van Panama tot in het noordwesten van Ecuador. Hij is de laagst levende Scytalopus van de westflank van de noordelijke Andes. Hij werd pas in 1997 als soort beschreven.
Geluid
De zang is een reeks snel herhaalde, korte tonen vanuit dichte ondergroei, verschillend van die van de nariñotapaculo. Daarnaast korte roepjes.
Opname: Rolf A. de By — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, rond, met een korte staart, korte vleugels en vrij lange poten. Het mannetje is egaal donkergrijs, met een bruine stuit en roodbruine achterflanken met donkere bandjes. Het vrouwtje is bruiner, vooral van boven en op de flanken. Jongen zijn bruin met donkere bandjes.
Verwarringssoorten
De nariñotapaculo Scytalopus vicinior leeft hoger op dezelfde helling en zingt anders. De tatamátapaculo Scytalopus alvarezlopezi leeft eveneens hoger, is zwartachtiger en heeft een andere zang. De Panamese tapaculo Scytalopus panamensis leeft op hogere toppen in de Serranía del Darién en heeft een lichte wenkbrauwstreep. De zwarte tapaculo Scytalopus latrans leeft veel hoger en is zwartachtig.
Leefgebied
Ondergroei van nat voetheuvelbos en het onderste bergbos, vooral in dichte begroeiing in ravijnen, langs beekjes en rond omgevallen bomen, ongeveer tussen 300 en 1500 m. Zoekt op of vlak boven de grond naar kleine geleedpotigen. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de Pacifische helling van de Westelijke Andes, van Chocó en Antioquia zuidwaarts tot Nariño. In Ecuador in het noordwesten, in Esmeraldas, Carchi, Imbabura en Pichincha. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama (Darién).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in het natte voetheuvelbos van het noordwesten van Ecuador en langs bergwegen aan de Pacifische kant van Colombia, op de onderste hoogten, naar de snelle reeksen tonen. Wacht stil bij een opening in de ondergroei.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het voetheuvelbos van het Chocó wordt plaatselijk gekapt, maar een groot deel van het verspreidingsgebied is nog bebost.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus chocoensis | Krabbe & Schulenberg, 1997
Krabbe & Schulenberg beschreef de soort in 1997 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam chocoensis verwijst naar de Chocó, het vochtige laagland en de westhellingen in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador; dat is niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit El Placer, Esmeraldas, Ecuador.