Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Magdalenatapaculo
Magdalenatapaculo | Scytalopus rodriguezi
Magdalena Tapaculo | Churrín del Alto Magdalena | Macuquinho-do-magdalena
De magdalenatapaculo is een donkergrijze tapaculo die alleen voorkomt in een klein gebied in de Colombiaanse Andes. De soort werd in 2005 beschreven uit de bovenloop van de Magdalena in Huila; een tweede vorm, yariguiorum, werd later beschreven uit de Serranía de los Yariguíes in Santander. Hij leeft in de ondergroei van nevelwoud dat sterk versnipperd is.
Geluid
De zang is een snelle reeks herhaalde tonen, soms als een triller, vanuit dichte ondergroei; de vorm in de Serranía de los Yariguíes zingt iets anders. Daarnaast korte roepjes.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, rond, met een korte staart, korte vleugels en vrij lange poten. Het mannetje is donker leigrijs, van onder iets lichter, met een bruine stuit en bruine achterflanken met donkere bandjes. Het vrouwtje is bruiner overtogen. Jongen zijn bruin met donkere bandjes.
Verwarringssoorten
Spillmanns tapaculo Scytalopus spillmanni leeft meestal hoger en heeft een andere zang. De zwarte tapaculo Scytalopus latrans is zwartachtig, zonder bruine, gebandeerde flanken. De witkruintapaculo Scytalopus atratus leeft lager en heeft meestal een witte kruinvlek. Bij tapaculo's is de zang het belangrijkste kenmerk.
Leefgebied
Ondergroei van nevelwoud en vochtig bergbos, vooral in dichte begroeiing aan bosranden, in ravijnen en in oud secundair bos, ongeveer tussen 1700 en 2300 m. Zoekt op of vlak boven de grond naar kleine geleedpotigen. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Colombia: in de bovenloop van de Magdalena in Huila, op de hellingen aan het zuidelijke begin van de Centrale en Oostelijke Andes, en met de vorm yariguiorum in de Serranía de los Yariguíes in Santander, in de Oostelijke Andes. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in Huila in de bosreservaten in de bovenloop van de Magdalena, of in het nationaal park Serranía de los Yariguíes, in de ochtend naar de snelle reeksen tonen uit de ondergroei.
Staat van instandhouding
Bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en het bos in de bovenloop van de Magdalena is grotendeels gekapt voor landbouw, veeteelt en koffieteelt. De resterende stand leeft in versnipperde bosresten; een deel ligt in beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus rodriguezi | Krabbe, Salaman, Cortés D, Quevedo, Ortega & Cadena, 2005
Krabbe, Salaman, Cortés D, Quevedo, Ortega & Cadena beschreef de soort in 2005 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam rodriguezi eert José Vicente Rodríguez Mahecha, Colombiaans natuurbeschermer. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Finca Merenberg, San Agustín, Huila, Colombia.