Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Stiles' tapaculo

Stiles' tapaculo | Scytalopus stilesi

Stiles's Tapaculo | Churrín de Stiles | Macuquinho-de-stiles

Stiles' tapaculo is een donkergrijze tapaculo met roodbruine flanken die alleen in de Colombiaanse Andes voorkomt. De soort werd in 2005 beschreven; daarvoor werden de vogels tot andere Scytalopus-soorten gerekend. Hij leeft in de ondergroei van het vochtige bergbos op middelste hoogten.

Stiles' tapaculo (Scytalopus stilesi)
Foto: Christoph Moning — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een lange reeks snel herhaalde, korte tonen vanuit dichte ondergroei, met een ander ritme dan bij Spillmanns tapaculo. Daarnaast korte roepjes.

Luister: ZangXC542979

Opname: Daniel Hinckley — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

11,5 cm, rond, met een korte staart, korte vleugels en vrij lange poten. Het mannetje is donkergrijs, van onder iets lichter, met een bruine stuit en roodbruine achterflanken met donkere bandjes. Het vrouwtje is bruiner overtogen. Jongen zijn bruin met donkere bandjes.

Verwarrings­soorten

Spillmanns tapaculo Scytalopus spillmanni leeft hoger, in nevelwoud, en zingt anders. De witkruintapaculo Scytalopus atratus leeft meestal lager en heeft vaak een witte kruinvlek. De zwarte tapaculo Scytalopus latrans is zwartachtig, zonder gebandeerde flanken. De tatamátapaculo Scytalopus alvarezlopezi leeft op de westflank van de Westelijke Andes en is zwartachtiger. Bij tapaculo's is de zang het belangrijkste kenmerk.

Leefgebied

Ondergroei van vochtig bergbos en nevelwoud, ook oud secundair bos en dichte begroeiing aan bosranden en in ravijnen, ongeveer tussen 1400 en 2200 m. Zoekt op of vlak boven de grond naar kleine geleedpotigen. Over de broedbiologie is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Alleen in Colombia: in de Centrale Andes, van Antioquia zuidwaarts tot ongeveer Quindío en Tolima, en in het noorden van de Westelijke Andes in Antioquia. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister in de bosreservaten op middelste hoogten in Antioquia, zoals rond Anorí, en op de hellingen van de Centrale Andes in de koffiezone naar de lange reeksen tonen uit de ondergroei.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Een groot deel van het bergbos in de Centrale Andes is gekapt, maar de soort leeft ook in oud secundair bos en kleinere bosresten.

Wetenschappelijke naam

Scytalopus stilesi | Cuervo, Cadena, Krabbe & Renjifo, 2005

Cuervo, Cadena, Krabbe & Renjifo beschreef de soort in 2005 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam stilesi eert F. Gary Stiles, Amerikaans ornitholoog die in Costa Rica en Colombia werkte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Amalfi, Antioquia, Colombia.