Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Geelbrauwarassari
Geelbrauwarassari | Aulacorhynchus huallagae
Yellow-browed Toucanet | Tucanete del Huallaga | Tucaninho-de-sobrancelha-amarela
De geelbrauwarassari is een groene arassari die alleen in een klein gebied in de oostelijke Andes van het noorden van Peru voorkomt. Hij is van weinig plaatsen bekend en zijn levenswijze is nauwelijks onderzocht. De korte gele streep achter het oog is het duidelijkste kenmerk.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Reeksen krassende en kwakende tonen, vergelijkbaar met die van verwante arassari's; het geluid is weinig beschreven.
Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
37–40 cm. Overwegend groen, met een witte keel, een vage blauwe band over de borst, een korte gele streep achter het oog en goudgele onderstaartdekveren. De middelste staartpennen hebben kastanjebruine toppen. De snavel is blauwgrijs met een smalle witte lijn aan de basis. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De blauwbandarassari Aulacorhynchus coeruleicinctis, verder naar het zuiden vanaf Huánuco, heeft een blauw-witte in plaats van gele streep achter het oog, een rode stuit en groengele onderstaartdekveren. De andesarassari Aulacorhynchus albivitta heeft in deze streek een donkere keel, geel op de zwarte snavel en kastanjebruine onderstaartdekveren. De derby-arassari Aulacorhynchus derbianus heeft een zwart-rode snavel, geen gele streep en leeft meestal lager.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud met veel epifyten, ongeveer tussen 2100 en 2600 m. Foerageert in het bladerdak, in paren of kleine groepen, en eet vooral vruchten. Over het broeden is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Peru: plaatselijk in de oostelijke Andes in San Martín en La Libertad, in het stroomgebied van de Huallaga. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
Hoe en wanneer kijken
Het nevelwoud in het bovenste deel van het stroomgebied van de Huallaga in het noorden van Peru; de bekende plaatsen zijn afgelegen. Vogels zitten meestal hoog in het bladerdak; bij vruchtdragende bomen wachten geeft de beste kans.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied is klein en versnipperd, en het nevelwoud wordt plaatselijk gekapt voor landbouw.
Wetenschappelijke naam
Aulacorhynchus huallagae | Carriker, 1933
Carriker beschreef de soort in 1933 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Aulacorhynchus werd in 1835 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks aulax, 'groef, voor', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam verwijst naar de Río Huallaga in Peru, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Utcubamba, La Libertad, Peru.