Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Blauwbandarassari

Blauwbandarassari | Aulacorhynchus coeruleicinctis

Blue-banded Toucanet | Tucanete pechiazul | Tucaninho-de-faixa-azul

De blauwbandarassari is een groene arassari van het nevelwoud op de oostflank van de Andes in het midden en zuiden van Peru en in Bolivia. De blauwe band over de borst, de rode stuit en de lichte iris onderscheiden hem van de andere arassari's in zijn gebied. Hij leeft hoger dan de meeste verwanten.

Blauwbandarassari (Aulacorhynchus coeruleicinctis)
Foto: Christoph Moning — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Reeksen blaffende en grommende tonen van wisselende toonhoogte, daarnaast ratelende roepen en kefferige kreten.

Luister: ZangXC1598

Opname: Sjoerd Mayer — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto

Herkenning

40–44 cm. Overwegend groen, met een witte keel, een vage blauwe band over de borst, een blauw-witte wenkbrauwstreep en lichtblauw onder het oog. De stuit is rood, de onderstaartdekveren zijn groengeel en de middelste staartpennen hebben roestbruine toppen. De snavel is blauwig hoornkleurig; de iris varieert van wit via geel tot roodbruin, omgeven door donkergrijze kale huid. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De andesarassari Aulacorhynchus albivitta heeft in deze streek een zwarte keel, een zwarte snavel met geel, kastanjebruine onderstaartdekveren en een groene stuit, en leeft meestal lager. De derby-arassari Aulacorhynchus derbianus heeft een zwart-rode snavel en een groene stuit, en leeft lager. De geelbrauwarassari Aulacorhynchus huallagae, verder naar het noorden, heeft een gele streep achter het oog en goudgele onderstaartdekveren.

Leefgebied

Vochtig bergbos en nevelwoud, van ongeveer 1500 tot 3000 m, meestal tussen 1600 en 2500 m. Foerageert op alle hoogten in het bos, alleen, in paren of in kleine groepen, en eet vooral vruchten en insecten. Broedt in een boomholte; in Peru vooral in de eerste maanden van het jaar, in Bolivia van augustus tot januari.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Peru op de oostflank van de Andes vanaf Huánuco naar het zuiden. In Bolivia op de oostflank tot in Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt niet voor buiten het gidsgebied.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Langs de weg door het nevelwoud naar het Manu-gebied in Peru en in de Yungas van La Paz in Bolivia, vaak bij vruchtdragende bomen langs de bosrand.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Grote delen van het verspreidingsgebied zijn nog bebost.

Wetenschappelijke naam

Aulacorhynchus coeruleicinctis | d'Orbigny, ACVMD, 1840

D'Orbigny, ACVMD beschreef de soort in 1840 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Aulacorhynchus werd in 1835 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks aulax, 'groef, voor', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn caeruleus, 'blauw', en cinctus, 'omgord', naar de blauwe borstband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yungas, La Paz, Bolivia.