Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Geelnekara

Geelnekara | Primolius auricollis

Golden-collared Macaw | Guacamayo acollarado | Maracanã-de-colar

De geelnekara is een kleine, groene ara met een gele band in de nek. Hij komt voor van het oosten van Bolivia tot de Pantanal en de Chaco, in droogbos, galerijbos en savannen. Paren en groepen vliegen snel en luid roepend over het landschap.

Geelnekara (Primolius auricollis)
Foto: Bernard DUPONT — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, schorre, herhaalde kreet, in de vlucht en bij het landen; groepen maken veel lawaai.

Luister: RoepXC901355

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

38 cm, met een lange, spitse staart en een zwarte snavel met een lichte, hoornkleurige punt. Voorhoofd, voorkruin en wangen zijn zwartachtig; een brede, gele band loopt over de achterhals. De kale huid rond het oog is witachtig. Het lijf is groen, de slagpennen zijn blauw. De staart is van boven roodbruin aan de basis en blauw naar de punt. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben een smallere, minder duidelijke nekband.

Verwarrings­soorten

De gele nekband maakt de soort in het gidsgebied herkenbaar. De dwergara Ara severus is groter, met een kastanjebruin voorhoofd en zonder nekband, en leeft meer in vochtig bos. De blauwkopara Primolius couloni heeft een blauwe kop en leeft in het noordwesten van Bolivia en in Peru. De roodschouderara Diopsittaca nobilis is kleiner, met een blauw voorhoofd en rood aan de vleugelrand. De blauwkroonparkiet Thectocercus acuticaudatus heeft een blauwe voorkop en een lichte snavel.

Leefgebied

Halfbladverliezend droogbos, Chaco-bos, galerijbos, palmbosjes en de randen van savannen en akkers, van het laagland tot in de lagere, drogere dalen van de oostflank van de Andes, tot ongeveer 1600 m. Eet zaden, vruchten en bloemen. Broedt in boomholten.

Verspreiding en trek

In Bolivia in het laagland van Beni en Santa Cruz en in de voetheuvels en droge dalen van de Andes zuidwaarts tot Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië, vooral in Mato Grosso en de Pantanal, in Paraguay en in het noorden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In het droogbos en de savannen van Santa Cruz, bijvoorbeeld in de Chiquitania en rond Santa Cruz de la Sierra, en in de voetheuvels van het zuiden van Bolivia. Paren zijn vaak eerst te horen en komen dan in snelle vlucht over.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd en plaatselijk algemeen. De soort verdraagt een deels ontbost landschap, maar wordt gevangen voor de handel in kooivogels.

Wetenschappelijke naam

Primolius auricollis | (Cassin, 1853)

Cassin beschreef de soort in 1853 als Ara auricollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Primolius werd in 1857 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam eert graaf Pietro Primoli di Foglia (1821–1883), echtgenoot van Charlotte Bonaparte en daarmee schoonzoon van Charles Lucien Bonaparte, die het geslacht beschreef. De soortnaam komt van Latijn aurum, 'goud', en collum, 'hals', naar de gele nekband. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.