Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Geschubde duif

Geschubde duif | Patagioenas speciosa

Scaled Pigeon | Paloma escamosa | Pomba-trocal

De geschubde duif is een grote, kastanjebruine duif van het laaglandbos, herkenbaar aan het geschubde patroon op hals en borst en de rode snavel met lichte punt. Hij leeft vooral in het bladerdak en aan bosranden en zit vaak lang stil hoog in een boom.

Geschubde duif (Patagioenas speciosa)
Foto: TonyCastro — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een diep, rustig koeren, meestal een lange toon gevolgd door enkele kortere, ongeveer woeoe, woe-woeoe, met tussenpozen herhaald vanaf een verborgen tak hoog in het bladerdak.

Luister: ZangXC1035526

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

30–33 cm. De bovendelen zijn kastanjebruin tot purperbruin. Kop, hals en borst zijn dicht geschubd: lichte, witachtige of geelbruine veren met donkere randen op de hals, op de borst wijnrood met lichte schubben. De buik is lichter, roomkleurig met fijne schubben, de onderstaart witachtig. De snavel is rood met een witachtige punt, de oogring en poten rood. De seksen lijken op elkaar; het vrouwtje is iets doffer. Jonge vogels zijn bruiner, met minder duidelijke schubben.

Verwarrings­soorten

De rosse duif Patagioenas cayennensis mist de schubben en heeft een zwarte snavel en een grijze kop. De purperduif Patagioenas subvinacea en de loodgrijze duif Patagioenas plumbea zijn effen gekleurd en kleiner, met een donkere snavel. De picazuroduif Patagioenas picazuro is grijzer, met alleen een geschubde nekvlek en een witte vleugelband, en leeft in drogere, open streken.

Leefgebied

Hoog bos en bosranden in het laagland en de voetheuvels, ook secundair bos, várzea en halfopen land met hoge bomen, meestal onder 1000 m, plaatselijk hoger. Eet vooral vruchten en bessen in de boomkruinen. Het nest is een platform van takjes hoog in een boom.

Verspreiding en trek

In Colombia in het laagland ten westen en ten oosten van de Andes, inclusief het Caribische laagland en de lagere delen van de binnendalen. In Ecuador zowel in het westen als in het oosten. In Peru en Bolivia in het laagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico tot het noorden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Let in de vroege ochtend op vogels die op kale takken boven het bladerdak zitten, bijvoorbeeld vanaf een uitkijktoren of langs een rivier; in de vlucht valt het gedrongen silhouet met de donkere bovenkant op.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverspreid, maar plaatselijk minder talrijk door jacht en ontbossing.

Wetenschappelijke naam

Patagioenas speciosa | (Gmelin, 1789)

Gmelin beschreef de soort in 1789 als Columba speciosa; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Patagioenas werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks patageō, 'klapperen, kletteren', met oinas, 'duif'. De soortnaam komt van Latijn speciosus, 'opvallend, in het oog vallend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.