Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Rosse duif

Rosse duif | Patagioenas cayennensis

Pale-vented Pigeon | Paloma colorada | Pomba-galega

De rosse duif is een middelgrote, wijnrode duif van bosranden, rivieroevers en halfopen landschap in het laagland. Hij zit vaak hoog en vrij in kale boomtoppen langs rivieren en vliegt snel en recht. De lichte onderstaart onderscheidt hem van de andere grote duiven van het laagland.

Rosse duif (Patagioenas cayennensis)
Foto: lwolfartist — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een diepe, ritmische koer, meestal een lange toon gevolgd door enkele kortere, ongeveer woeoe, koe-koeoe-koe, vaak vanaf een hoge, open tak herhaald.

Luister: ZangXC1138921

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

28–32 cm. Kop en hals zijn grijsachtig, met een groenbronzen glans op de nek en een witachtige keel. Mantel en borst zijn purperachtig wijnrood, de stuit en de vleugels grijzer. De buik en onderstaartdekveren zijn licht grijswit, wat in de vlucht en van onderen goed zichtbaar is. De snavel is zwart, de iris rood tot oranje, de poten rood. Het vrouwtje is iets doffer; jonge vogels zijn bruiner en missen de glans.

Verwarrings­soorten

De purperduif Patagioenas subvinacea en de loodgrijze duif Patagioenas plumbea zijn donkerder, zonder lichte onderstaart, en leven in het bladerdak van gesloten bos. De geschubde duif Patagioenas speciosa heeft een geschubde hals en borst en een rode snavel met lichte punt. De roodsnavelduif Patagioenas flavirostris, in het gidsgebied hooguit in het uiterste noordwesten, heeft een lichte snavel en geen lichte onderstaart.

Leefgebied

Bosranden, oeverbos en riviereilanden, várzea, galerijbos in savannes, mangrove en halfopen land met verspreide bomen, vooral onder 1000 m. Zoekt vruchten, bessen en zaden, zowel in bomen als op de grond. Het nest is een dun platform van takjes in een boom of struik.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Caribische laagland, de grote binnendalen, de Llanos en het Amazonegebied. In Ecuador, Peru en Bolivia vooral in het laagland ten oosten van de Andes, in Bolivia ook in de savannes van de Beni. Ontbreekt in de droge kustwoestijn van Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Mexico tot het noorden van Argentinië en Uruguay.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Langs Amazonerivieren en meren, waar vogels op kale takken boven het water zitten; vanaf een boot of oever zijn ze in de ochtend vaak te zien.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in halfopen landschap; profiteert plaatselijk van het openen van bos.

Wetenschappelijke naam

Patagioenas cayennensis | (Bonnaterre, 1792)

Bonnaterre beschreef de soort in 1792 als Columba cayennensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Patagioenas werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks patageō, 'klapperen, kletteren', met oinas, 'duif'. De soortnaam cayennensis verwijst naar Cayenne in Frans-Guyana, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.