Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Geschubde dwergspecht

Geschubde dwergspecht | Picumnus squamulatus

Scaled Piculet | Carpinterito escamoso | Pica-pau-anão-escamoso

De geschubde dwergspecht is een dwergspecht van het noorden van Colombia en het aangrenzende Venezuela. De Nederlandse naam verwijst naar het geschubde patroon van rug en onderkant. Hij leeft vooral in droger bos, bosranden en struweel.

Geschubde dwergspecht (Picumnus squamulatus)
Foto: Fernando Flores — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, dunne, snelle triller, vaak licht dalend, en korte, scherpe tsit-roepjes. Roffelt zacht en kort op dunne takken; bij het foerageren is vaak een zacht getik te horen.

Luister: ZangXC444867

Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

9 cm, met een korte, spitse snavel. De bovendelen zijn bruinachtig olijf, met donkere en lichte randjes aan de veren, wat een geschubd patroon geeft. De kruin is zwart; bij het mannetje met rode stipjes voor op de kruin en witte erachter, bij het vrouwtje alleen met witte stipjes. De onderdelen zijn witachtig, met zwarte veerranden die een duidelijk schubbenpatroon vormen. De korte staart is zwart met witte strepen. Jongen zijn vager getekend.

Verwarrings­soorten

De rosse dwergspecht Picumnus cinnamomeus, in het droge Caribische kustgebied, is grotendeels kaneelrood. De groenrugdwergspecht Picumnus olivaceus heeft een effen olijfgroene rug en een vaag gestreepte borst zonder schubben. De grijze dwergspecht Picumnus granadensis, in het westen van Colombia, is grijs met een vrijwel ongetekende onderkant.

Leefgebied

Droog en halfvochtig bos, galerijbos, bosranden, secundair bos, struweel en koffieplantages met schaduwbomen, van het laagland tot ongeveer 1900 m. Zoekt in dunne takken, lianen en dood hout naar mieren, termieten en hun larven en eitjes. Het nest is een zelf uitgehakt holletje in een dunne dode tak of stam.

Verspreiding en trek

In Colombia in het noorden en noordoosten: in het Caribische laagland, rond de Sierra Nevada de Santa Marta, in het Magdalenadal en op de Oostelijke Andes tot aan de rand van de Llanos. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs bosranden en in schaduwkoffie op de hellingen rond Minca in de Sierra Nevada de Santa Marta. Hij sluit vaak aan bij gemengde groepen kleine vogels.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd. De soort komt verspreid voor en verdraagt secundair bos en aanplant met schaduwbomen.

Wetenschappelijke naam

Picumnus squamulatus | de Lafresnaye, 1854

De Lafresnaye beschreef de soort in 1854 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Picumnus werd in 1825 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam verwijst naar Picumnus, een Romeinse god van vruchtbaarheid en landbouw, broer van Pilumnus, wiens naam verwant is aan Latijn picus, 'specht'. De soortnaam komt van Latijn squamula, 'schubje', dus 'met kleine schubben', naar de geschubde tekening. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.