Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Geschubde dwergspecht
Geschubde dwergspecht | Picumnus squamulatus
Scaled Piculet | Carpinterito escamoso | Pica-pau-anão-escamoso
De geschubde dwergspecht is een dwergspecht van het noorden van Colombia en het aangrenzende Venezuela. De Nederlandse naam verwijst naar het geschubde patroon van rug en onderkant. Hij leeft vooral in droger bos, bosranden en struweel.
Geluid
Een hoge, dunne, snelle triller, vaak licht dalend, en korte, scherpe tsit-roepjes. Roffelt zacht en kort op dunne takken; bij het foerageren is vaak een zacht getik te horen.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9 cm, met een korte, spitse snavel. De bovendelen zijn bruinachtig olijf, met donkere en lichte randjes aan de veren, wat een geschubd patroon geeft. De kruin is zwart; bij het mannetje met rode stipjes voor op de kruin en witte erachter, bij het vrouwtje alleen met witte stipjes. De onderdelen zijn witachtig, met zwarte veerranden die een duidelijk schubbenpatroon vormen. De korte staart is zwart met witte strepen. Jongen zijn vager getekend.
Verwarringssoorten
De rosse dwergspecht Picumnus cinnamomeus, in het droge Caribische kustgebied, is grotendeels kaneelrood. De groenrugdwergspecht Picumnus olivaceus heeft een effen olijfgroene rug en een vaag gestreepte borst zonder schubben. De grijze dwergspecht Picumnus granadensis, in het westen van Colombia, is grijs met een vrijwel ongetekende onderkant.
Leefgebied
Droog en halfvochtig bos, galerijbos, bosranden, secundair bos, struweel en koffieplantages met schaduwbomen, van het laagland tot ongeveer 1900 m. Zoekt in dunne takken, lianen en dood hout naar mieren, termieten en hun larven en eitjes. Het nest is een zelf uitgehakt holletje in een dunne dode tak of stam.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het noorden en noordoosten: in het Caribische laagland, rond de Sierra Nevada de Santa Marta, in het Magdalenadal en op de Oostelijke Andes tot aan de rand van de Llanos. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en in schaduwkoffie op de hellingen rond Minca in de Sierra Nevada de Santa Marta. Hij sluit vaak aan bij gemengde groepen kleine vogels.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd. De soort komt verspreid voor en verdraagt secundair bos en aanplant met schaduwbomen.
Wetenschappelijke naam
Picumnus squamulatus | de Lafresnaye, 1854
De Lafresnaye beschreef de soort in 1854 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Picumnus werd in 1825 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam verwijst naar Picumnus, een Romeinse god van vruchtbaarheid en landbouw, broer van Pilumnus, wiens naam verwant is aan Latijn picus, 'specht'. De soortnaam komt van Latijn squamula, 'schubje', dus 'met kleine schubben', naar de geschubde tekening. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.




